BLOG: Mes enfants terribles

Zoals jullie weten ben ik een au pair. Ik zorg voor 3 schatjes van een kinderen (soms), ze luisteren àltijd (ook soms) en ze lusten werkelijk àlles wat ik voor ze kook (als ze het lekker vinden)! Zo ook deze keer…

Voordat ik naar Parijs vertrok heb ik van mijn moeder een kookboek gekregen. Iedereen die ik ken heeft een receptje naar haar toegestuurd en daar heeft ze een kookboek van geknutseld. Super leuk, en ik probeer regelmatig nieuwe gerechtjes uit. Van de week was ik er weer door aan het bladeren en kwam ik bij het receptje van mijn tante: loempiavulling.

Ik wist wel dat er lange gezichten zouden komen, de kids zijn namelijk niet zo’n groente-eters en dit gerecht bestond uit kip, noodles en… heel veel groenten! Je m’en fiche! Het zag er lekker uit en ik had er zin in. Eten wat de pot schaft!

Ik was lekker aan het kokkerellen, en het water dreef me met de minuut meer in de mond. Eenmaal klaar de kids geroepen en toen de jongste, Noé, aan tafel kwam, kwam meteen de eerste zeur. ‘Dat lùùùùùùùùùst ik nieeeeeeet!’ Ook Agathe, de middelste koter kon mijn kookkunsten niet echt appreciëren maar gelukkig waren Simon, de oudste, en mijn gastmoeder wel blij met mijn inspanningen.



Na een kleine 15 minuten zat Agathe nog steeds alle groenten eruit te vissen, toen de rest al allemaal zijn eerste bord op had (en Simon zijn derde). Ik zei haar dat ze echt niet dood zou gaan van een beetje groenten. Ze keek me heel wijsneuzerig aan en zei: ‘Jawel!’ Ze prikte een taugéetje op haar vork, keek me nog een keer zo aan en vroeg: ‘Weet je wat “spermatozoïdes” zijn?’ Nou heb ik als Supernanny al veel meegemaakt, maar hiervan was ik toch wel even uit het veld geslagen! Ik keek de tafel eens rond, er werd wat gegniffeld. Ik keek haar weer aan en ja hoor, ik had het toch echt goed verstaan. Of ik wist wat “spermazotoïdes” waren.

Simon begon al meteen dat ik écht niet wist wat dat was en Agathe begon uit te leggen wat het nou eigenlijk was (merci beaucoup, ik heb ook die voorlichting gehad…). Nou had madame vandaag biologieles gehad (ze is 13) en had ze geleerd over sperma. De taugé leek haar daar toch iets te veel op en ze weigerde het op te eten.

De volgende dag kwamen er een paar vriendinnen lunchen en heb ik ze de noodles wat over zijn gebleven voorgeschoteld. Met z’n alle hebben we er flink om gelachen. En of de taugé nou op sperma lijkt of niet, ik ga het gerechtje zeker nog een keer maken!

Liefs, Nina