BLOG: Paris, la deuxième partie!

BLOG: Paris, la deuxième partie!
13.02.2012 - Redactie

Toen ik au pair wilde worden, stelde ik het mezelf zo voor: Ik met jonge kids, de deur uitlopend en mijn neus stotend aan de Eiffeltoren. Helaas is dit beeld niet helemaal uitgekomen. Ik woon in een nabijgelegen dorpje in de Banlieue en ik pas op drie oudere kinderen. Toch heb ik al een super half jaar gehad en voel ik me hier thuis.


Nadat ik terug ben gekomen uit Nederland, voelde er toch iets niet zo goed meer. Ik begon toch na te denken over hoe het zou zijn als ik op kleinere kids zou passen.

Een paar dagen later kreeg ik een berichtje van een andere au pair. Ze had besloten te stoppen met het werk hier als au pair en ze vroeg of er nog iemand op zoek was naar een familie met drie kleine meisjes. In eerste instantie dacht ik: “Nee, ik zit in een super familie, ik ben niet op zoek”. Toen ik er daarna beter over nadacht besefte ik me dat ik toch wel heel graag op kleine kids wilde passen.

Ik besloot toch een email te schrijven en kreeg daar een enthousiast antwoord op. Ik ben hetzelfde weekend nog op bezoek gegaan en het klikte goed tussen mij en de ouders. We spraken af om de week daarna een proefmiddag te draaien.

De hele week heb ik slecht geslapen omdat ik er zoveel over nadacht. Hoe vertel ik het mijn huidige familie? Wanneer kan ik dan weg? Moet ik nog speciale dingen doen? Maar toch vooral: Hoe reageren de kids? Toch had ik er ontzettend veel zin in! De hele week voelde ik me heel schuldig naar de kids toe als ze even lief waren, maar als ze dan tien minuten later weer chagrijnig waren dacht ik: “oh ja…”

De proefdag beviel heel erg goed. De oudste twee meisjes kwamen meteen met me spelen en de jongste trok me na haar middagslaapje op de bank om een boekje te lezen. Ik vond het echt super, dit was mijn idee van au pair zijn! Samen met de familie heb ik besloten dat ik na de vakantie bij hen begin, en ik heb er echt ontzettend veel zin in!

Die avond heb ik het de familie verteld. Ze reageerden geschrokken, maar ze begrepen mijn keuze wel. Maar ik moest het de kids nog vertellen, en dat viel me een stuk zwaarder. Agathe vroeg me meteen of ik niet van ze hield. Toen ik ze ervan verzekerde dat dat echt niet het geval was, vroeg Noé wanneer ik dan wel terug zou komen…

Ook al stoot ik nog steeds mijn neus niet aan de Eiffeltoren, ik ga dus wel op kleine kids passen. Ik weet zeker dat ik vaker nog terug zal denken aan de rustige dagen met deze tieners, maar oh wat heb ik er veel zin in!

Liefs, Nina

www.ninakatherina.punt.nl


Reageren

  Reacties

Geef als eerste een reactie