Tandartsassistente Esther

A day in the life van tandartsassistente Esther (24): ‘Als het één groot bloedbad wordt, kijk ik liever weg’

We’re all #borntolead en daarom zet CG! inspirerende meiden in de spotlight. Deze keer krijg je een inkijkje in het dagboek van een tandartsassistente. Benieuwd hoe de werkdag van Esther eruit ziet? Lees snel verder!

Herken je het gevoel dat je móét presteren en dat de hoeveelheid volgers op Instagram muy importante is? Door de prestatiemaatschappij en social media lijkt het soms alsof je er pas echt toe doet als je populair bent met tienduizenden volgers. Well, let us tell you, dat is geen vereiste voor een happy en successful life. Daarom zet CG! naast Boss Babes en Power Girls ook meiden met een ‘normale’ job in de spotlight.

Tandartsassistente

Esther is nooit van plan geweest om tandartsassistente te worden, totdat de baan haar werd aangeboden. Bij de eerste keer meelopen, zag ze het nog niet zitten, want wie wil er nou de hele dag in andermans monden kijken? Toch vond ze de werkzaamheden bij een tweede keer meelopen een stuk interessanter en leuker. Na een derde keer meelopen wist ze het zeker: deze uitdaging ga ik aan. Ondertussen werkt Esther al twee jaar als tandartsassistente en in de mond van een ander kijken, is no problem for her.

06:30

Om half 7 gaat mijn wekker. Die snooze ik meestal drie keer voordat ik een keer mijn bed uit kom. Vervolgens ga ik me klaarmaken. Niets bijzonders eigenlijk, het enige ”bijzondere” is dat ik mijn haar vast doe, want dat is op mijn werk verplicht. Als ik ready ben, stap ik om ongeveer kwart voor 8 op de fiets naar mijn werk.

08:00

Als ik ’s ochtends de tandarts assisteer en aan de stoel sta, drinken we voorafgaand aan de werkdag een bakje koffie. Dan komt mijn collega die bij de receptie zit op een gegeven moment erbij en deelt ze wat mededelingen. Bijvoorbeeld of er pijnklachten zijn bijgekomen, of er nog gaten in de agenda zijn en of er dingen zijn waar we rekening mee moeten houden.

Ook krijgen mijn collega’s en ik aan het begin van de dag een daguitdraai. Daarop staan de behandelingen van de dag en op welk moment ik waar assisteer. De behandelaar, dus de tandarts, zit meestal de hele dag in dezelfde kamer. Sommige tandartsen reserveren sommige tijdsblokken voor bepaalde behandelingen, maar dat is overal anders. Op dit moment werk ik met tandartsen die geen voorkeur hebben, waardoor ik het ene moment de dag start met een controle en de volgende dag met een wortelkanaalbehandeling.

08:15

Om kwart over 8 komt de eerste patiënt binnen. Als ik aan de stoel sta, zijn er verschillende behandelingen waarbij ik assisteer. Zo heb je een controle, een gaatje vullen, een wortelkanaalbehandeling of kies trekken. Een controle is eigenlijk nooit zo spannend, want die voert de tandarts uit. Bij een controle zorg ik ervoor dat de juiste instrumenten voor de tandarts klaarliggen en daarbij vertel ik aan de tandarts bijzonderheden waar hij of zij op moet letten.

In mijn werk probeer ik heel erg te voorkomen dat we een controle doen en klaar. Natuurlijk werken we op tijd en kan ik niet uitgebreid bespreken hoe het met de kinderen van een patiënt gaat, maar toch wil ik patiënten leren kennen en meer dan een ”hoi, doei”-relatie creëren, zodat ik weet wat een patiënt fijn vindt en aan de behoeften van hem/haar/die kan voldoen.

09:00

Wanneer er een gaatje wordt behandeld, zit ik er echt naast tijdens de behndeling. Dan geef ik aan wat de tandarts nodig heeft, ik zuig af, zet de spullen klaar en ruim op. Ook wordt er na elke patiënt en elke behandeling schoongemaakt. Dat is niet alleen nu vanwege corona, want voor de pandemie deden wij dit ook al. Wat dat betreft hebben wij qua coronamaatregelen weinig aanpassingen doorgevoerd, omdat er in de praktijk ten alle tijden met extra zorg voor hygiëne wordt gewerkt.

10:15

Om kwart over 10 hebben mijn collega’s en ik koffiepauze. Maar, als ik aan de stoel sta, gaat dat wel eens anders. Wanneer er een patiënt met een complexe pijnklacht om 10:00 uur is binnengekomen en de behandeling langer duurt dan een kwartier, kan ik niet om 10:15 opstappen en zeggen: ”nou, tot zo, hè!” Nee, dan blijf ik daarbij totdat het klaar is en wacht ik tot mijn collega mij komt overnemen voor mijn koffiepauze.

11:00

Ook bij wortelkanaalbehandelingen assisteer ik. Dan is er bij een kies of tand een ontsteking, de zenuw is afgestorven of de bloedvaatjes zijn beschadigd, waardoor de kies gevoelig is en soms ook verkleurd. Het is extreem ingewikkeld om in detail uit te leggen wat er dan gebeurt, maar eigenlijk is dit voor mij een behandeling waarbij ik weinig doe. Er komt veel geduld bij kijken. En dat is niet alleen voor mij als tandartsassistente zo, maar ook voor de tandarts.

Ik heb één keer meegemaakt dat er een grote complicatie was bij een wortelkanaalbehandeling. Als eerst wordt bij een wortelkanaalbehandeling de kies of tand opengemaakt en gedesinfecteerd. Dat wordt gedaan met een soort chlooroplossing, wat een beetje vergelijkbaar is aan zwembadwater. That’s all fine. Maar, wanneer dat reiningingsgoedje door het uiteinde van de wortels wordt heen geperst, krijgt de patiënt een heftige reactie. Als dat gebeurt, loopt de patiënt binnen tien minuten met een mega sinaasappel op de wang en ook met veel pijn.

Toen ik dat had meegemaakt, wist ik eerlijk gezegd niet direct wat ik moest doen. De patiënt had echt veel pijn en ik had geen idee hoe, wat en waarom, omdat het überhaupt mijn tweede wortelkanaalbehandeling was die ik assisteerde.

Vervolgens heb ik geleerd dat ik er, hoe stom ook, weinig mee kan. De patiënt krijgt antibiotica voor de ontsteking en pijnstillers voor de pijn, maar verder is het afwachten en uitzitten. Toch wil ik er in mijn rol als tandartsassistente voor deze mensen zijn. Dat doe ik door de dag na de behandeling even te bellen en te vragen hoe het gaat.

13:00

Veel patiënten hebben een hekel aan de tandarts of zijn heel bang. Vooral wat oudere mensen, omdat zij vroeger de schooltandarts hebben meegemaakt. Dat bleek, als ik de verhalen mag geloven, echt een zogenoemde ”bekkenbeul” te zijn. Of mensen die een tijd in het buitenland hebben gewoond, waar de tandheelkunde er anders aan toegaat dan in Nederland.

Wanneer er een patiënt is die ontzettend angstig is, sta ik voor een uitdaging. In principe zijn ze niet bang voor mij, maar voor de Grote Boze Tandarts. Ik als tandartsassistente ben ‘’the good guy’’. Wanneer ik het van tevoren weet, probeer ik ze altijd gerust te stellen. Van mij neemt een jong kind dat vaak eerder aan dan van papa of mama. Toch zijn ze vaak banger voor de tandarts dan voor mij. En eigenlijk toch ook niet direct voor de tandarts als persoon, maar voor de behandeling die ze te wachten staat. Uiteindelijk is het de tandarts die de patiënten het meest op hen gemak stelt. Dat kan dan door exact te vertellen wat er gaat gebeuren, zodat de patiënt weet wat hij of zij kan verwachten. Dat ligt deels bij mij en deels bij de tandarts.

14:00

Wanneer er een behandeling is waarbij een kies moet worden getrokken, moet ik mijn verstand op nul zetten. Dat vind ik heftig. Als ik daarnaast zit en het gaat goed met me, ik zie dat de patiënt zich goed voelt, het is goed verdoofd, er is geen ontsteking, de kies breekt niet af, etc., is het allemaal helemaal oké. Maar, als het één groot bloedbad wordt of er blijft een puntje zitten die er moet worden uitgepeuterd en als ik er dan met de afzuiger naast moet zitten, kijk ik liever weg, wat natuurlijk niet kan. Waarom ik deze behandeling indrukwekkend vind, weet ik niet. Ik heb al ontzettend veel monden, mooie en minder mooie, van binnen gezien en toch doet deze behandeling meer met me dan andere.

15:30

Zoals ik zei: ik doe veel voorbereidende taken en tijdens een behandeling geef ik veel dingen aan, zuig ik af of zit er gewoon naast om te observeren. Sommige denken dat het suf is, maar dat is het absoluut niet. Het is niet zo dat ik de hele dag aan de stoel sta en dat ik dingen aangeef. Als tandartsassistente heb ik veel meer taken dan dat. Daarnaast houd ik me bezig met het patiëntenbestand aanvullen, röntgenfoto’s maken en veel schoonmaken. In mijn job zorg ik er continu voor dat alles geregeld is. Daarbij zit ik ook receptie, waardoor ik wissel van op de vloer staan en receptiewerkzaamheden. Ik heb simpelweg superveel afwisseling.

Wat ik daarnaast echt tof vind aan mijn werk, is de samenwerking tussen mij en de tandarts op het moment de suprême. Ik kan niet zonder hem of haar en de tandarts kan niet zonder een tandartsassistente. Ik moet de tandarts voor zijn en op tijd de juiste spullen hebben klaarliggen, tegelijkertijd moeten we in de samenwerking ook continu op elkaar inspelen.

16:30

Als ik eenmaal op de fiets naar huis zit, denk ik nog wel eens aan indrukwekkende behandelingen van de dag. Afgelopen week heb ik dat nog gehad. Een patiënt stond na haar behandeling met tranen in haar ogen aan de receptiebalie voor een nieuwe afspraak. Toen ik vroeg of het wel goed met haar ging, is ze in huilen uitgebarsten. Ze had een ingrijpende behandeling gehad en nog veel pijn. Deze patiënt heb ik vervolgens nog tweemaal gebeld en dat ga ik morgen weer doen. Ik lig er niet wakker van, maar ik denk wel aan ze.

Als ik nu terugblik, is het grappig dat ik op mijn eerste meeloopdag dacht: ”Bah, ik ga toch niet de hele tijd in de mond van een ander staren?!” Uiteindelijk ben ik daar helemaal niet zo mee bezig als dat ik in het begin dacht. Natuurlijk kijk je in de mond van een ander, maar tijdens een behandeling ben ik zo gefocust op een speciaal punt.

Nu ik al een tijdje als tandartsassistente werk, stap ik na een werkdag met een dankbaar gevoel op mijn fiets. In mijn werk mag ik specifieke zorg dragen, mensen gerust stellen en hulpverlener zijn. Dat vind ik tof.’

Wil je meer lezen over de werkdag van inspirerende girls? Lees ze hier:

Hoofdbeeld: Privébezit Esther | Beeld: Getty Images

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen