alleen

Blog Frankee: Eenzaam

De regels zijn weer aangescherpt. We hebben voorlopig niks leuks om naar uit te kijken en de muren komen weer met een sneltreinvaart op je af.

Ik heb het zo te doen met de mensen die in de horeca- en entertainmentsector werken. Ik heb het te doen met iedereen die door Corona zijn/haar baan is verloren. Ik heb het te doen met alle studenten die nu online les krijgen en hun studentenleven niet in alle glorie kunnen meemaken. En ik heb het te doen met mijn medemens die alleen is.

Alleen

Ik had al eerder een blog geschreven over de situatie tijdens onze eerste mini ‘lockdown’ en dat ik, als introvert, het best lekker vond om alleen te zijn. Toch moet ik nu toegeven dat ook ik langzaamaan met de dag verdrietiger word. Ik durf dan nu ook best toe te geven dat ik mij eenzaam voel.

Ik werk elke dag tot vijf uur. Vervolgens ga ik koken en wanneer ik op de bank zit met mijn eten komt er een deken van eenzaamheid over mij heen. Wat jullie moeten begrijpen, is dat ik door deze situatie soms dagen achter elkaar niemand zie of spreek. Ik heb geen partner, geen huisgenoot, woon niet meer thuis en ik heb geen kind. Ik ben alleen.

Ik wil niet zeuren of overkomen als een desperate single, want dat ben ik absoluut niet. Maar het zou gedurende deze periode wel fijn zijn om iemand te hebben die je ziel ‘voedt’ op zulke momenten. Iemand die je begrijpt en met wie je kan knuffelen zonder dat het RIVM je op de schandpaal nagelt. Gelukkig mogen we NU NOG met max vier personen chillen. Erg frustrerend dat juist mijn drie verschillende vriendengroepen uit meer dan 5 man bestaat. Lullig. Nu moet er steeds in ieder geval één thuisblijven. NOT ME!

Verstoorde creative flow

Naast het feit dat ik dus Remi ben, merk ik ook dat mijn creatieve flow verstoord is. Mijn huis, mijn rustplek, de plek waar ik mezelf oplaad en waar ik graag schrijf en muziek maak, is nu ook mijn fulltime werkplek. Als ik nu naar mijn bureau kijk krijg ik een soort van afkeer waar ik voorheen juist een impuls van creatieve energie kreeg en onwijs veel zin had om te schrijven voor jullie of voor mijn muziekproject. De energie in mijn woning is niet meer zoals het was. Ik weet dat ik niet mag klagen, maar ik doe het toch. Ik ben dankbaar dat ik gedurende deze periode alsnog werk heb en elke maand mijn salaris ontvang, maar het is een deprimerend iets als je merkt dat je creativiteit langzaam begint af te sterven. 

Frustrerend

Er is een tweede golf gaande. Er zijn strengere maatregelen genomen. Eén dode door dit rot virus is er één teveel. Ik ben mij daar erg van bewust en ik snap het. Het is alleen onwijs frustrerend dat we daarvoor ons geluk opzij moeten zetten. Ik hoop dat ze over een maand zeggen dat we weer wat ‘normaler’ mogen leven. Maar ik houd mijn hart vast en ben bang dat dit nog het hele jaar zo doorgaat.

Jullie hebben vast allemaal wel iemand in jullie omgeving die zich net zo voelt als ik. Of misschien ben je het zelf wel. Ondanks het feit dat we ons zo alleen voelen, moeten we onthouden dat we niet alleen zijn. Ik, en vele anderen, delen dit gevoel. De situatie geeft misschien een klap op je mentale gesteldheid, maar laten we ons best doen dat het ons niet kapot maakt. We will get through this!

Mocht je je frustratie kwijt willen, stuur mij dan een DM op Instagram voor een ‘virtual hug’.

Liefs,
Frankee

MEER VAN FRANKEE:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen