Als ik tijdens een avondje met vrienden het ene na het andere nutteloze feitje over dieren bespreek zegt een nieuweling in de groep iets wat ik niet vaak hoor. “Wow, wat goed dat je dat allemaal weet! Jij bent echt slim!”. Slim? Als in slank? Of als in intelligent? Ze bedoelde het laatste en ik geef de schuld aan mijn binge-eating van de afgelopen weken dat ze daarna alsnog niet zei dat ik ook superslank ben.

Intelligent

Ik vind veel dingen van mezelf. Vriendelijk, ongemakkelijk, dierenvriend, Disney freak, maar intelligent is niet echt iets wat hoog op mijn lijstje staat. Betekent absoluut niet dat ik mezelf achterlijk vind, maar ik weet nou eenmaal dat mijn brein informatie opslaat waar ik niet verder mee kom in het leven. Je kan zeggen dat ik intelligent ben in de nutteloze feitjes van het leven.

Vraag me in godsnaam niet om de stelling van Pythagoras uit te leggen, want A ik snap er niks van en B ik ben het alweer vergeten. Maar als je wilt weten wanneer en waar de Spice Girls zijn geboren dan ben ik je man. En om nou heel eerlijk te zijn… in alle jaren dat ik op deze vervuilde planeet rondloop heb ik nog geen een keer de stelling van Pythagoras in mijn dagelijks leven toegepast.

Als men praat over geschiedenis probeer ik altijd heel erg druk bezig te zijn met iets anders. Ik weet vaak niet eens meer wat ik vorige week heb gedaan. Hoe moet ik dan in godsnaam onthouden wat er 1000 jaar geleden is gebeurd met mensen die ik niet ken? Maar ik weet dan wel weer dat een groep flamingo’s een flamboyance heet en dat de neusafdruk van een kat net zo uniek is als de vingerafdruk van een mens. Zoals ik al zei; mijn brein slaat informatie op dat alleen maar leuk is voor kijkers van Sesamstraat.

Selectief geheugen

Ik probeer wel dagelijks het nieuws te lezen om mijzelf op de hoogte te houden met wat er in de wereld speelt. Het probleem alleen is dat ik al snel weer vergeet wat ik heb gelezen. Ik heb een selectief geheugen blijkbaar. Alles wat met Trump te maken heeft gaat in mijn interne prullenbak, maar als er een artikel is over een dier dat gered is dan sla ik dat op in mijn harde schijf.

Toen ik aangenomen werd in mijn huidige functie, kreeg ik onwijze stress. Ik was bang dat ik het niet kon en niet intelligent genoeg was. Ik Googelde zelfs tips om er slimmer uit te zien in meetings (no joke). Soms heb ik namelijk echt geen idee waar ze het over hebben. Men praat te snel, ik snap de termen niet en er wordt verwacht dat ik van alles weet en op alles een antwoord klaar heb liggen.

Ik heb er niet om gevraagd om geboren te worden! Ik was er gewoon ineens en om mijzelf te kunnen onderhouden moet ik wel werken! En dan wordt er verwacht dat ik intelligent voor de dag kom en geen domme dingen als “wisten jullie dat De Kleine Zeemeermin dood gaat in het originele verhaal?” zeg tijdens een belangrijke meeting.

Liefs, Frankee

 

LEES OOK: