This is me: ‘Ik zou niet weten hoe het is om twee handen te hebben’

Body positivity in every way is dé mindset, want hoe je er ook uitziet, iedereen is mooi! In ons afgelopen issue spraken we CG!-lezeres Ying Xin. Zij is geboren met het syndroom van Poland. Dat betekent dat ze aan één kant van haar lichaam een onderontwikkelde arm heeft. Hierdoor heeft ze een zichtbare handafwijking.

Even voorstellen

Ying Xin (15) zit in 4VWO. Ze heeft bewust een breed profiel gekozen, omdat ze nog geen idee heeft wat ze later wil worden. Sinds een jaar of twee doet ze modellenwerk en ze zou het heel gaaf vinden om hiermee door te kunnen gaan. Haar hobby’s zijn reizen en sporten. Tijdens crossfit laat deze powergirl zich echt niet tegenhouden door haar handicap als het tijd is om gewichten te liften.

Hoe was het voor jou om met je bijzondere feature op te groeien?

‘Het was niet eens zo lastig. Ik zou niet weten hoe het is om twee handen te hebben. Er is nog nooit een moment geweest waarop ik dacht: nu was het handig geweest om nog een hand te hebben. Ik red me wel. Mijn vriendinnen vergeten weleens dat ik gehandicapt ben. Dan willen ze me bijvoorbeeld iets aangeven en kan ik het niet aanpakken. Het verbaast ze iedere keer weer als ze mijn hand zien. Op school ben ik er nooit mee gepest. Het werd gewoon geaccepteerd. Ik merkte als kind wel dat er naar me gekeken werd en dat gebeurt nog steeds. Vooral door kindjes, maar dat boeit me niet.’

Lees ook: Life talk: Studiefinanciering

Hoe kijk je er zelf naar?

‘Ik heb er totaal geen last van en ga er prima mee om. Het maakt deel uit van wie ik ben. Ik zou niet hetzelfde zijn als ik het syndroom van Poland niet had. Ik heb ook niet het gevoel dat het me belemmert. Ik kan alles doen en bereiken. Hoewel… Ik kan geen piloot worden door mijn handicap, maar die ambitie heb ik ook niet. En als ik ga autorijden, moet dat in een automaat, maar ook daar zie ik het probleem niet van in. Bij crossfit lift ik gewoon gewichten. Dat doe ik met rechts. Ik denk dat andere mensen het sneller problematisch vinden. Dat merkte ik bijvoorbeeld toen mijn moeder een foto van een van mijn shoots liet zien aan een vriendin van haar. Die vond het gek dat een gehandicapt persoon model kan zijn. Ik vind het juist mooi om uit te stralen dat het gewoon kan. Ik denk niet dat ik meer modellenwerk zou krijgen als ik twee handen had. Ik word juist ingezet voor wat ik uitstraal, inclusief handicap. Dat komt denk ik door de tijd waarin we leven. Mensen die er “anders” uitzien, worden steeds meer geaccepteerd.’

Lees ook: True Story: ‘Ik trek mijn eigen haren uit.’

Waar voel jij je het meeste zelfverzekerd over?

‘Mijn zelfverzekerdheid. Heel chill, want dat helpt me in mijn situatie heel erg. Het maakt me hierdoor echt niet uit wat mensen denken, ik heb mezelf allang geaccepteerd. Waar die confidence van komt weet ik niet, maar het is er. Qua uiterlijk ben ik blij met mijn gezicht, omdat ik een egale en zachte huid heb.’

Heb jij al het allernieuwste issue van CosmoGIRL! in huis? De girlboss edition ligt nu in de winkel! 

LEES OOK:

Fotografie: Dilani Butink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen