Het voelde als een enorme opluchting toen Roobin (17) voor het eerst in haar armen sneed. Maar achteraf heeft het haar leven verpest.

Jeugd

‘Als kind kon ik al nooit over mijn gevoelens praten. Mijn ouders gingen op mijn zevende scheiden en ik had geen idee hoe ik me moest uiten. Ik kon ook niet goed opschieten met de nieuwe vriendin van mijn vader. We hadden veel ruzie en het ging steeds slechter met me. Ik zat in de tweede klas van de middelbare school toen mijn moeder een briefje vond, waarop ik had geschreven dat ik niet meer wilde leven. Ze schrok heel erg en stuurde me naar de dokter, maar verder besteedde ze er weinig aandacht aan. Vanaf toen werd het juist alleen maar erger.’

Lange mouwen

‘Ik viel bijna elke avond huilend in slaap, dronk te veel en kon nog steeds met niemand praten. In de eerste klas van het MBO begon ik voor het eerst in mezelf te snijden. Eerst deed ik het niet zo vaak, maar op een gegeven moment gebeurde het elke avond. Het voelde supergoed. Ik liet jarenlang opgekropte gevoelens letterlijk uit me stromen. Toen ik begon met snijden, was het winter. De sneeën en littekens op mijn arm kon ik makkelijk verbergen met een vestje of een trui. Maar toen de lente aanbrak, werd het te warm voor lange mouwen. Ik kon het niet langer verbergen. Ik stopte een tijdje, maar voelde al snel weer dat het slechter met me ging. Ik viel steeds vaker huilend in slaap. In plaats van op mijn armen, ging ik op mijn heupen en bovenbenen snijden. Die kon ik bedekken met een broek.’

Verlichting

‘Het ging een jaar goed, totdat mijn vader erachter kwam. Ik probeerde eerst nog te ontkennen dat ik mezelf sneed, maar dat ging natuurlijk niet. Echt boos was mijn vader niet. eerder teleurgesteld, net als mijn moeder. Ze verboden me om nog in mezelf te snijden. Deed ik het wel, dan zouden ze hulp voor me zoeken. Ik dacht dat ik gek werd: ik wilde absoluut geen hulp en ook niet ophouden met snijden. Ik zag het probleem ook niet. Het gaf me juist verlichting. Mijn moeder hield me streng in de gaten en controleerde mijn lichaam op sneeën en krassen. Gelukkig merkte ze lang niet altijd alles op. Ik ging nog steeds door met snijden, maar werd er voorzichtiger in.’

‘De sneeën en littekens verborg ik onder mijn trui.’

Verslavend

‘Een paar maanden geleden kwam het keerpunt. Ik dacht vaak aan zelfmoord en zocht naar manieren om mijn leven zonder veel pijn te beëindigen. Daarover had ik een goede vriend een berichtje gestuurd en zijn moeder had dat bericht weer doorgestuurd naar mijn vader. Die heeft toen meteen professionele hulp voor me gezocht. Dit wilde ik in de eerste instantie absoluut niet. Ik was toch niet gek? Maar nu ik twee keer met de maatschappelijk werkster heb gepraat, zie ik in dat het beter met me gaat. Ergens wilde ik ook wel stoppen: ik wilde andere mensen niet meer teleurstellen. Wanneer ik nu het moeilijk heb en wil gaan snijden, vraag ik me hardop af: wat wil je hiermee bereiken? Wil je weer littekens? Er helemaal vanaf komen is lastig, omdat snijden zo verslavend werkt. Dat klinkt gek, maar zo voelt het wel voor mij. Daarom probeer ik afleiding te zoeken als ik weer de drang om te snijden voel. Ik wil mijn familie niet teleurstellen. Niet nu het zo goed gaat. Ook wil ik mijn beste vriend niet teleurstellen. We hebben het niet vaak over dit onderwerp, maar als we er toch over praten, doet hij helemaal niet moeilijk. Hij zegt dat ik goed ben zoals ik ben. Ik heb inmiddels ook een lief vriendje, dat heel open is. Met hem en zijn familie kan ik steeds beter over mijn problemen praten. Ik kan nu leven met de littekens op mijn arm. Het is een gedeelte van mijn leven dat ik niet kan vergeten, maar dat ik wel steeds verder achter me laat.’

Lees ook: Wat is zelfbeschadiging en hoe kun je het herkennen?

Zoek hulp

‘Meiden die zichzelf ook snijden, of een vriendin hebben die dit doet, wil ik op het hart drukken dat ze actie moeten ondernemen. Je maakt je lichaam kapot, lost je problemen niet écht op en stelt je omgeving teleur. Dat is echt niet wat je wil, geloof mij. Praat erover met een goede vriend of vriendin. Je kunt het ook met de dokter bespreken, die heeft zwijgplicht. Snijden verpest je leven. Wat eerst de oplossing was, wordt later je probleem.

Meer info over zelfbeschadiging vind je op www.zelfbeschadiging.nl of bel 030-2311473 voor hulp. 

 

LEES OOK:

Beeld: Gettyimages

Bron: CosmoGIRL!, 2012