transgender

True Story: ‘Ik voel me nog steeds een jongen in een meisjeslichaam’

Rikkie (17) is geboren als meisje, maar voelt zich een jongen. Sinds drie maanden krijgt hij testosteron toegediend om zijn uiterlijk te veranderen. Dit jaar wordt het geslacht in zijn paspoort aangepast naar man en dan is het eindelijk officieel.

Geen meisje, maar een jongen

‘Tot nu toe doet het testosteron nog niet heel veel met me. Uiteindelijk gaat het ervoor zorgen dat mijn stem zwaarder wordt, mijn vetverdeling verandert en dat ik baardgroei en meer spiermassa krijg. Het kan ook zijn dat mijn zweetgeur gaat veranderen en dat ik bijvoorbeeld een andere eetlust krijg, maar dat moet ik allemaal nog afwachten. Het effect kan per persoon heel erg verschillen. Ik heb de afgelopen tijd iedere maand een injectie in mijn bil gekregen. Vanaf nu krijg ik er voor de rest van mijn leven iedere drie maanden één. De meeste veranderingen zijn straks te zien aan mijn uiterlijk, maar het testosteron kan ook van invloed zijn op mijn karakter. Ik zou bijvoorbeeld chagrijniger kunnen worden. Daar maak ik me niet druk om, hoe dan ook helpt het me om lekkerder in mijn vel te zitten. Mijn lichaam gaat meer passen bij wie ik ben.’

Bovenlichaamoperatie

‘Ik voel me nog steeds een jongen in een meisjeslichaam. Dat komt vooral doordat ik nog vrouwelijke vormen heb, Daarom wil ik een bovenlichaamoperatie om mijn borsten weg te laten halen. Aan een onderlichaamoperatie heb ik niet zoveel behoefte. Die operaties zijn nog niet heel goed, dus je krijgt vaak niet het resultaat dat je wil. Daarnaast heb ik niet het gevoel dat ik daarbeneden iets mis of dat er iets niet klopt. Bij mijn borsten is dat anders. Die herinneren mij er echt aan dat ik niet in het goede lichaam zit, ze benadrukken dat het niet dat van een jongen is. Als ik bijvoorbeeld ga zwemmen met vrienden, moet ik een zwemshirt aan. Ik sta op de wachtlijst voor een operatie. Het kan nog een half jaar tot een jaar duren. Ik vind vooral de operatie spannend, niet de verandering. Ik wist al vrij snel dat ik een transitie wilde en sinds de tweede ben ik dan ook aangemeld bij de genderpoli. Ze denken daar heel erg met je mee om te onderzoeken of je echt genderdysforie hebt of dat je gewoon twijfelt aan je geaardheid.’

Wist je dat er nu ook een transgendervlag emoji is?

Wat ben ik?

‘Vanaf mijn twaalfde werd ik ineens heel bewust van wie ik ben en in wat voor lichaam ik zit. Tot die tijd was ik er niet mee bezig dat ik een meisje was en dat jongens jongens waren. Het was wel duidelijk dat ik een stoer meisje was, maar ik was gewoon Rikkie, met het langste haar van de klas. Ineens begon mijn lichaam te veranderen en ik merkte dat ik me daar echt niet fijn bij voelde. Ik vond het zo raar. Mijn moeder zei dat ik gewoon moest wennen, maar de verandering was voor mij heel extreem. In mijn klas kreeg iedereen ineens verkering en toen merkte ik dat ik het wel heel vervelend vond als anderen mij als één van de meisjes zagen. Ik knipte mijn haar af en ben online op onderzoek uitgegaan. Toen kwam ik erachter dat er meer mensen zijn die zich niet fijn voelen in hun lichaam. Ik besefte dat ik geen meisje was, maar het was me nog niet heel duidelijk wat dan wel.’

 

‘Op mijn vijftiende ging ik met mijn moeder op vakantie naar Frankrijk. Uit het niets zei ik tegen iedereen die ik leerde kennen dat ik een jongen was. Het voelde zo bevrijdend om bij de jongens te horen. Mijn moeder wist hier niets van. Toen een moeder van een vriend aan haar vroeg of haar zoon bij hun mocht komen eten, was mijn moeder helemaal in de war. Ik heb haar toen verteld dat ik liever een jongen wilde zijn. Ze zag het niet aankomen, maar ze reageerde heel positief. Natuurlijk had ze wel even tijd nodig om te wennen.’

Check ook: CG!-lezeressen delen hun coming out verhalen!

Geen hij, maar een zij

‘Mijn familie had wel veel moeite met mijn verandering, met name mijn opa en oma. Vooral toen ik aangaf dat ik graag als jongen aangesproken wilde worden. Het is eigenlijk wel grappig dat ik niet over mijn naam hoefde na te denken, omdat Rikkie zowel voor een jongen als een meisje kan. Ik begon in deze periode met het inbinden van mijn borsten om ze te verbergen. Daarnaast kreeg ik van de genderpoli puberteitsremmers om mijn puberteit stil te zetten. Het krijgen van vrouwelijke vormen werd als het ware op pauze gezet. Ik werd dus ook niet meer ongesteld. Hierdoor kon ik beter nadenken of dit echt is wat ik wil.’

School

‘In diezelfde periode wisselde ik van middelbare school. Ik stond daar wel ingeschreven als meisje, maar ik kwam vanaf toen uit als jongen. Docenten konden daar moeilijk mee omgaan. Ze snapten meestal niet hoe ze me moesten aanspreken of weigerden mij als jongen aan te spreken. Daarnaast was gym een ding, omdat het onderscheid tussen jongens en meisjes daar heel groot is. Dat begint al in de kleedkamer. Ik ging als jongen door het leven en ik werd als jongen aangesproken, dus het voelde voor mij heel raar om de meisjeskleedkamer in te gaan. Ik merkte ook aan de meiden dat zij het raar vonden, omdat zij mij als jongen zagen en ze zich in mijn bijzijn moesten omkleden. Van school mocht ik niet naar de jongenskleedkamer. Niet dat ik dat dan wel wilde… Het was gewoon een moeilijke kwestie waar de school nog niet op voorbereid was. Uiteindelijk mocht ik mezelf in een apart hokje omkleden. Dat was heel fijn, omdat ik er dan niet meer over hoefde na te denken. Ik ging trouwens wel gewoon naar de jongens-wc. Juist omdat ik bij de meisjes anders vragen kreeg, omdat zij mij als jongen zagen.’

Oude opa

‘Ik weet dat ik nog heel jong ben, maar ik heb nooit getwijfeld aan mijn keuze of gedacht: wat nou als ik later spijt krijg? Als ik aan mijn toekomst denk, voelt het logisch dat ik er later bijzit als een oude opa. In mijn situatie kan ik niet anders dan over mijn toekomst nadenken, omdat de keuzes die ik maak met betrekking tot mijn transitie daar grote invloed op hebben. Kinderen, bijvoorbeeld. Die wil ik later heel graag, maar dat is natuurlijk lastig als je als vrouw geboren bent, maar je lichaam verandert in dat van een man. Er zijn wel opties om alsnog zelf een kind te kunnen krijgen. Ze kunnen bijvoorbeeld je eitjes invriezen of je helpen alsnog zwanger te worden. Nou val ik op meisjes, dus het kan ook dat mijn toekomstige vriendin eventueel het kind draagt, maar ik zou ook kunnen vallen op een meisje dat geboren is als jongen. Dat zijn dus dingen waar ik nu al over na moet denken. Voor nu is de eerstvolgende grote stap de verandering van mijn geslachtsregistratie op mijn geboorteakte en paspoort, zodat ik volgens de wet ook echt een man ben.’

Beeld: Gettyimages | Bron: CosmoGIRL! born to lead issue #1, 2020

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen