Vanaf 24 januari draait de nieuwe en superspannende thriller ‘VALS’ in de bios! De film is gebaseerd op het boek van schrijfster Mel Wallis de Vries uit 2010. Waar gaat het over? Vraag je je vast af. Well, zes vrienden plannen een gezellig weekendje in de Ardennen. Ze raken ingesneeuwd en moeten dan wel heel dicht op elkaar zitten. Dan verdwijnen ze, één voor één. Ze komen achter dingen die ze nog niet van elkaar weten en de spanning loopt hoog op. Wij mochten de lieve Abbey Hoes en Romy Gevers hierover, and some more, interviewen!

 

Als jullie de film in drie woorden zouden moeten omschrijven, welke zouden dat dan zijn?

Abbey: ‘Spanning én sensatie. Dat zijn drie woorden!’

Romy:Spannend en lief. Het is namelijk ook lief, want het gaat over de vriendschap van de vier meiden. Ze houden wel echt van elkaar, dat kun je zien. Het is niet alleen maar eng. Spanning, sensatie en lief, dus.’

 

Hebben jullie het boek gelezen?

Romy: ‘Ja. Ik had nog geen script gekregen toen ik hoorde dat ik de rol kreeg, dus ik was heel benieuwd naar wat ik zou spelen. Ik heb het daarom gelezen en daarna alles weer losgelaten. Ik dacht: en nu alles vergeten.’

Abbey: ‘Nee, de film is gebaseerd op het boek, maar ik lees nooit een boek als ik er een film van maak. Ik wil het als twee losse dingen zien, want het zijn echt andere disciplines.’

 

Wat vonden jullie het spannends of leukst om te filmen?

Romy: ‘De vechtscène! Daar heb ik ook echt vechtles voor gehad. Héél vet om die scène samen met mijn tegenspeelster en twee stunt-dubbels te doen.’

Abbey: ‘Ik vond de leukste scène de scène waar we allemaal in zaten. We zaten aan de eettafel. Helemaal niet bijzonder, maar het was gewoon heel gezellig.’ 

 

Wat tof, die vechtles! Tell us more, Romy!

Romy: ‘Ik vond het heel eng. Ik was bang om haar écht pijn te doen. Je leert op tien centimeter afstand een “klap” te geven. Het is een soort dans. Je moet precies tegelijk anticiperen om het er echt uit te laten zien. Gelukkig is alles goed gegaan zonder pijn of blauwe plekken, haha.’

 

En Abbey, hoe was het voor jou om een rol met je eigen naam te spelen?

‘Ik vond het vrij irritant, eigenlijk. Ik vond het niet persé iets toevoegen. Maar nu is het natuurlijk wel heel leuk om te zeggen: ‘Ik ben Abbey en ik speel Abby’. Ik krijg nu wel vaak de vraag: is Abbey net zoals Abby? En dan denk ik: N-e-e!’

 

Haha, je lijkt dus niet op je personage?

Abbey: ‘Nope, echt alleen de naam!’

Lees hier ook het interview van Niek Roozen – hyperlink –

En jij, Romy?

‘Ik herken Kims onzekerheid wel een beetje, maar ik denk dat iedereen weleens onzeker is. Haar onzekerheid over haar uiterlijk, bijvoorbeeld, heb ik op de middelbare school ook wel gehad. Maar ik ben wel echt stoerder dan Kim. Zij is ook heel onzeker over hoe ze in de groep ligt en als iemand iets tegen haar zegt, durft ze geen weerwoord te geven. Ik denk dat ik zelf wel iets meer durf.’

 

En als je hebt over de spannende gebeurtenissen in de film, durf je dan ook meer dan Kim?

Romy: ‘Hahaha, Abbey zeker wel! Zij is véél stoerder dan haar personage Abby!’

Abbey: ‘Ja, kijk. Abby in de film is gewoon echt die chick die supernaïef is. Zij is degene die de hele tijd de dingen doet waar je je aan ergert bij een thriller. Ze is ook wel vrij dramatisch, dat is fijn om te spelen.’

 

Niek zei dat het irl ook best creepy was waar jullie filmden. Vonden jullie dat ook?

Romy: ‘Ja! Het was echt eng. Het dorp was gewoon helemaal leeg. We zaten zelfs in een restaurant zonder andere mensen, alleen wij met z’n drieën. In mijn eentje zou ik bang zijn. De mensen die daar werkten, dachten vast: eindelijk klanten!’

Abbey: ‘Nee, ik vond het vet! Ik zou er ook zo op vakantie gaan! Ik houd wel van dat soort plekken. En Niek, ja… Hij is gewoon een schijterdje. Een beetje een aansteller joh, haha.’

LEES OOK: