‘Ben je bang om alleen te sterven?’

vraagt een vriendin aan mij. ‘Wat is dit? Ik dacht dat we gewoon aan het lunchen waren! Weet jij soms iets wat ik niet weet? Is dit mijn laatste broodje avocado? Zit er een moordenaar achter mij? Waarom vraag je dit?!’ ‘Ik keek naar je en vroeg me ineens af of je die gedachte weleens hebt,’ zegt ze met een kleine glimlach.

Ik kijk haar glazig aan en vraag mij af wat ik uitstraal, waardoor zij er vanuit gaat dat ik alleen ga eindigen en sterven. Is het mijn nieuwe luchtje dat ik op heb? Ik geef toe, ben er zelf ook niet echt fan van. Of is het omdat ik tegen iedereen zeg dat mijn poezen een contract hebben ondertekend dat ze pas dood mogen gaan als ik de pijp uit ga? En aangezien het leven van een kat korter is dan dat van een mens geef ik mezelf dus nog minstens 3 a 4 jaar, want zonder mijn monsters sterf ik sowieso van verdriet.

Ondanks de vraagtekens die af te lezen zijn op mijn gezicht geef ik eerlijk antwoord. ‘Ja. Ik ben bang om alleen te sterven, maar het idee van sterven in het algemeen lijkt mij sowieso nou niet echt een pretje. Dan maakt het niet uit of ik alleen ben of dat ik sterf tijdens een grote groepsknuffel of tijdens de heftigste rave aller tijden. Mocht ik in mijn eentje sterven, dan verpest ik in ieder geval niet iemands feestje.’ ‘Hoezo denk je dat je gaat sterven tijdens een feestje?’ vraagt ze zich, begrijpelijk, af.

Nalatenschap

‘Omdat ik nu al hartkloppingen krijg tijdens het uitgaan. Ik vind het vaak te druk, vind de muziek te hard en ik denk dat mijn vrienden mij stiekem proberen te vermoorden door mij altijd vieze shotjes te geven. Ik denk serieus dat ze een complot aan het vormen zijn om mij zo snel mogelijk out of the picture te krijgen zodat ze mijn spullen kunnen inpikken. Het allerengste idee is dat, als je de wereld verlaat, je hoopt dat je een positieve indruk achterlaat. Ik weet niet zo goed of ik trots moet zijn op wat ik achter ga laten. Spice Girls Barbies en een collectie blogs waarin ik vertel hoe kansloos mijn liefdesleven is en dat ik verslaafd ben aan M&M’s? Is dat mijn nalatenschap? Is dat iets waar ik trots op moet zijn?’

Mijn vriendin rolt haar ogen. ‘Oké, stop maar! Ik heb al spijt van mijn vraag,’ roept ze. Ik zucht. ‘Ik ben moe. Ga door een helse verhuizing. Weet niet meer of ik van voor of van achteren leef en dan kom jij met een vraag over sterven. Weet je wat? Laten we het gewoon houden op: nee, ik ben niet bang om alleen te sterven. Op die manier traumatiseer ik niemand, maar wat ik niet kan beloven is dat ik niet iemand traumatiseer als ze mijn levenloze lichaam vinden met een half opgevreten gezicht met twee dikke poezen ernaast. Mag ik dan nu eindelijk mijn broodje opeten?’

Frankee

http://instagram.com/Frankeelicious

Photo by Willa Navarro

Lees ook: