De rendez-vous waar niemand op zit te wachten…

Het was zaterdagavond en ik was uit met vrienden. Terwijl ik, als een echte muurbloem, met een drankje in mijn hand tegen de muur aan leunde, zag ik een jongen de ruimte binnenlopen. Het was een lesbisch feestje, dus elke man die binnen kwam lopen viel sowieso op, maar deze al helemaal, want het was mijn ex.

Mijn lichaam verkrampte. Ik kon mijn drankje niet meer doorslikken en ik kreeg het onwijs benauwd. Is dit wat er gaat gebeuren in de overgang? Ik was klaar om mezelf te lanceren naar een andere planeet, tot de jongen in kwestie dichterbij kwam en ik erachter kwam dat het helemaal niet mijn ex was. Het was zijn look-a-like. De jongen keek mij aan en dacht waarschijnlijk dat ik niet helemaal spoorde, want ik zag eruit als een kat die aan teveel kattenkruid had gesnoven. In werkelijkheid probeerde ik daar een bijna-doodervaring te verwerken.

Hij liep door, maar voor mij was het te laat. Ik kon het niet meer loslaten. Look-a-ex had de avond voor mij verpest. Dat terrorgevoel dat in mijn lijf was gekropen, vond het heerlijk om daar te blijven. Dus na de beruchte rendez-vous kon ik mijn vrienden ook niet meer normaal aanspreken. Op de vraag of ik wat wilde drinken, was ‘bestaan My Little Pony’s echt?’ mijn antwoord.

Het stomme aan het spotten van iemand die op je ex lijkt, is dat je daarna in een constante staat van paraatheid verkeert, want nu je één persoon hebt gezien die op hem lijkt krijg je het gevoel dat je the real deal straks echt gaat tegenkomen. Praat me niet over de logica hiervan, het is gewoon zo. Je ogen gaan in sniper-stand staan en je bent bereid om jezelf een raam uit te gooien, mocht hij echt de ruimte binnenlopen.

Als je de angst in je lijf nog even wilt voeden, moet je vooral naar de jongen toe lopen om te zeggen dat hij op je ex lijkt. Ik bedoel, hoe leuk is het om met iemand te daten die je constant doet denken aan die ene ex die je niet goed behandelde?! FUNNot!

Mij kennende had ik zoiets doms kunnen doen, maar de flashbacks over mijn ex die terug vloeiden in mijn brein hielden mij tegen. Daarnaast was de enorme knoop in mijn maag reden genoeg om het te laten voor wat het was. Ik had geen zin om weer te hangen in zo’n rot gevoel. Ik bedoel, ik heb die verschrikkelijke ex ook al jaren niet meer gezien/gesproken, waarom heeft hij nou nog zo’n rot effect op mij?

Dus in plaats van mezelf compleet voor schut te zetten, heb ik die idiote vleermuizen in mijn buik genegeerd en rende ik de dansvloer op.

Volgende keer als je (denkt dat je) je ex tegenkomt, marineer dan niet in dat enorme rot gevoel dat hij je geeft. Hij heeft al een periode van je leven verpest, geef hem niet de macht om ook nog eens je leuke avondjes met je vrienden te verpesten. Omhels je vrienden, lach met je vrienden en om even Taylor Swifts woorden te gebruiken: Shake It Off!

Frankee
http://twitter.com/FrankEElicious

 

Foto: Willa Navarro