Terwijl ik dit typ, zit ik in de brandende zon op het overheerlijke Ibiza.

Ik ben omringd met lieve vrienden, goede energie en veel lekker eten. Zandkorrels van het strand zitten overal waar ik ze liever niet wil hebben. En door de hitte kan ik alleen maar denken aan waterijsjes. Maar zodra ik eindelijk een ijsje in mijn mond stop, verandert-ie meteen in limonade. Het is zo warm dat mijn dagen lijken op een Dali schilderij (Google het, het is inspirerend).

Met andere woorden: lifegoals.

Het is hier elke dag gemiddeld 30 graden. Ik bak hier dus uiteraard voor mijn leven. Niet alleen omdat ik vitamine D nodig heb, maar ook omdat ik toch net iets leuker ben met een tintje op mijn snoet. Mijn missie is dan ook om deze vakantie knap genoeg te worden, zodat iemand mijn foto’s gaat gebruiken om een ander mee te catfishen. Met andere woorden: lifegoals.

Knappe mensen zijn hier in overvloed. Lelijke ook, maar daar hebben we het nu niet over. We kwamen hier op het eiland een onwijs knappe gast tegen. Het project van de avond van mijn vriendin en ik. Niks ergers dan een vriendin die op dezelfde types valt overigens, maar goed. We konden niet peilen of hij op mannen of vrouwen viel, maar dat maakte op het moment niks uit. Na wat gepush van een andere vriendin, kwam hij bij ons aan tafel zitten en begon met ons te praten. Dat had hij beter niet kunnen doen. Hij praatte met zo’n onwijs lelijk accent dat ik niet kon plaatsen. De charme van de jongen in kwestie verdween net zo snel als de waterijsjes in mijn mond.

Netflix & Die Alone

Ik leef het luxe leven voor deze aankomende dagen. Maar af en toe komt het verstikkende gevoel dat ik nog rekeningen moet betalen. Maar ja, die cocktail van 18 euro en die ene pizza van 15 euro zijn op dit moment toch wat interessanter dan mijn gas en licht. Ik zie wel weer wat ik met mezelf doe als ik eenmaal thuis in het donker zit en niet kan koken.

Buiten zie ik een straatkat lopen met een geamputeerde staart. Ik ren op blote voeten achter haar aan om haar water te geven. Ze hist naar mij, ik stap op een kiezelsteen en ze rent weg. Ik voel me gedist. Ik mis mijn eigen poezen die spontaan zo hard gaan spinnen als ze mij zien, dat ze zowat over de vloer vibreren. Ik mag ze bijna weer omarmen, want eind deze week ga ik weer naar huis, waar mijn leven van kattendrollen scheppen en Netflix & Die Alone op me staat te wachten. Oftewel: het normale leven van Frankee.

Maar voor nu ga ik nog even genieten van het stress vrije leven, de zonneschijn en de onwijs mooie ambiance van dit prachtige eiland. Vanavond doe ik dat door een heerlijk hapje te eten in het onwijs mooie restaurant Xaxa. Daar ga ik met mijn vrienden proosten op deze mooie vakantie. Tot na mijn vakantie!

Frankee
http://twitter.com/FrankEElicious

Bekijk ook: Outfit: Velvet Cortez sneakers