Zijn irritaties zijn weer zo herkenbaar…

‘Haarspray, deodorant, het gooien van kussens en onwijs hard gillen helpt niet om een wesp in je huis dood te krijgen. Daar ben ik zojuist achter gekomen en dat is iets wat ik met je wilde delen,’ zeg ik in lichte paniek tegen mijn vriendin aan de telefoon.

‘Doe niet zo moeilijk en zet gewoon een raam open!’ zegt vriendin. ‘Ik, moeilijk? Hallo, ik ben Easy, Breezy, Beautiful, Covergirl… Nee wacht, dat zijn de meiden van America’s Next Top Model.’

Ik zie mezelf niet echt als een moeilijk persoon. Ik vind juist dat ik erg makkelijk ben als het gaat om alledaagse dingen. Ik waai met alle winden mee en vind alles wel prima. Zolang alles gaat zoals ik wil en niks mij irriteert uiteraard. De wesp irriteerde mij die dag. Onwijs.

De wesp-invasie gebeurde op dezelfde dag dat een irritante man voor mij in de tram een hardgekookt ei ging eten. Ik kookte van binnen en de man in kwestie is sindsdien, samen met de wesp, mijn grootste vijand.

De dag was over het algemeen gewoon onwijs irritant. Ik kwam een oude schoolvriendin tegen en die vond het noodzakelijk om mij 300 foto’s van haar nieuwe baby te laten zien. Wat een marteling. Ze keek me na elke foto aan en verwachte dat ik keer op keer zou zeggen hoe knap en schattig haar baby wel niet was. Maar laten we eerlijk zijn, als je één babyfoto hebt gezien dan heb je ze allemaal wel gezien. Haar baby zou pas echt schattig zijn geweest als het een puppy was.

Toen ik eenmaal thuiskwam wilde ik chillen en met rust gelaten worden, maar daar was die wesp dus. Huishoudelijke voorwerpen vlogen door de lucht, ramen waren opengezet, ik schold het beest uit, rende alle kamers door. Het mocht niet baten. De wesp was daar om mij te intimideren en te irriteren. Ik dacht er eventjes over om te verhuizen, tot ik besloot om de wesp op te zuigen met mijn stofzuiger. Ik stond als een Ghostbuster paraat om mijn vijand op te zuigen tot hij besloot om na 1,5 uur toch maar via het raam weg te vliegen.

Eenmaal op de bank besloot ik dat het tijd was voor een spannende date met Netflix. Na wat voelde als 37 uur, had ik eindelijk iets gevonden om te kijken… Om het vervolgens na 20 minuten weer af te zetten, want het was onwijs slecht. Uiteraard heb ik de show eerst 5 sterren gegeven, want ik wil niet de enige idioot zijn die zijn tijd heeft verspild aan deze irritante stand-up show. Zo irritant ben ik dan ook wel weer.

De grootste irritatiebron in mijn leven blijft toch wel mijn wekker. Ik wil niet opstaan, douchen, aankleden en er representatief uit zien. Hoe irritant is het dat ik dagelijks dit proces moet doorlopen. Het is onwijs vermoeiend dat de samenleving van mij verwacht dat ik verantwoordelijk ben en netjes aangekleed naar werk toe ga en niet in mijn roze poezen pyjama.

Ik weet het nu 100% zeker: Ik ben niet moeilijk, het leven maakt het mij gewoon soms moeilijk. Ik mis de dagen dat toen ik hoorde dat Ben Affleck Batman ging spelen, dat mijn grootste probleem was.

Frankee
http://twitter.com/FrankEElicious