Als je de griep hebt is Netflix echt je beste vriend, want in bed liggen als een uitgedroogde mummy zorgt ervoor dat je niet veel kan doen behalve alles bingen waar je anders geen tijd voor hebt. Daarom vond ik dat het tijd was om ‘Tidying up with Marie Kondo’ een kans te geven. Ik hoorde er zoveel mensen over praten en ik hoopte dat ik er iets van zou leren aangezien ik, volgens vrienden, een soort van hoarder ben en echt de meest achterlijke dingen bewaar.

Na 1 aflevering haakte ik af, want hallo: alles wat ik koop of bewaar brengt mij ‘joy’ op één of andere manier. Toch was ik ergens wel geïnspireerd om te kijken wat ik allemaal bewaarde en of het mij wel echt vreugde bracht. Dus toen ik mij weer iets beter voelde ging ik door mijn dozen met troep. Het enige wat ik mij afvroeg, toen ik het ene nutteloze na het andere kansloze item niet weg wilde gooien, was of Marie Kondo ook tips heeft voor het opruimen van je gehele leven… Want eh, ik snap het allemaal even niet meer.

Ik snap niet dat ik sport en gezond eet, maar mijn gewicht net zo aan het jojoën is als de volgers op mijn social media. Ik raak er altijd wel 2 of 3 kwijt en dan weer erbij. En geloof me, de euforie van volgers krijgen is niet hetzelfde als een paar kilo’s erbij krijgen.

Instagram-vriendje

Over social media gesproken. Ik denk dat ik nu echt klaar ben voor een Instagram-vriendje. Niet een echt vriendje, want ugh, mannen. Daar snap ik al helemaal niks van. De afgelopen maanden heb ik weer geprobeerd om te daten, maar ik raak er alleen maar meer van in de war. Jongens zijn gewoon heel vreemde wezens. Dus voor nu is een Instagram-vriendje genoeg. Gewoon een heel knappe gozer die mij volgt en foto’s van mij en ons samen maakt voor social media. Bonuspunten als hij ook nog eens een leuke caption weet te bedenken. En op die manier hoef ik de vraag of ik nou al iemand heb ontmoet ook niet meer aan te horen. Ik snap niet dat mensen dat zo belangrijk vinden?!

Nog meer dingen die ik niet begrijp. Ik begrijp niet dat ik als een idioot op de knopjes van mijn afstandsbediening druk als de batterijen bijna op zijn. Alsof dat helpt?! Net als dat ik binnen een uur iets van 10 keer in de koelkast kijk. Alsof er op magische wijze ineens iets in staat wat er 5 minuten geleden niet in stond? Waarom doe ik zo dom?

Maar ik voel me pas echt dom als de tandarts je vragen stelt, terwijl al zijn/haar instrumenten in jouw mond zitten. Het is niet alsof je een lekkere dialoog kan voeren als de tandarts bezig is met je gebit. I don’t get that?! Doe je werk en vraag mij geen onmogelijke vragen, terwijl je mijn gebit aan het polijsten bent. Daarnaast snap ik ook nog steeds niet hoe ik moet flossen.

Rommelige gedachten

Ik snap ook niet dat de meest domme gedachten en plannen door mijn hoofd spoken. Ik snap niet waarom planten nooit langer dan een week bij mij overleven. Ik snap niet waarom wij allemaal zo achterlijk praten tegen een baby… Of puppy… Of kitten. En ik snap niet waarom ik dacht dat droogshampoo ook gebruikt kon worden als deodorant. Spoiler alert: nee, dat kan niet.

Dat ik mijn kast moet opruimen en helft van mijn inboedel eigenlijk kan weg gooien, is mij best duidelijk. Ik wil het gewoon niet. Dus tenzij Marie Kondo weet hoe ik de gedachtes in mijn hoofd kan opruimen, blijf ik jullie gewoon nog lastigvallen met mijn rommelige gedachten in mijn rommelige huis.

Frankee
http://instagram.com/FrankEElicious

Lees ook: