Marjolein & Australia: een goede match!

De eerste twee weken van mijn rondreis zaten erop! Ik had geweldige dingen gezien en zat inmiddels voor de zoveelste keer in de Greyhoundbus. ‘Perfect! Then I’ll pick you up from Noosa Heads in 5 minutes, I’m driving a yellow jeep,’ zei Yan aan de telefoon. Yan is een collega van de vader van mijn beste vriendinnetje (volg je hem nog?) en de vader in het gezin waar ik de komende drie dagen zou gaan logeren. Toen de bus in Noosa gearriveerd was en ik mijn paarse backpack weer uit de bus had gesjord, kwam hij er al snel aan. Op een prachtig terrasje aan het water gingen we lunchen. De zon scheen op het water, een pelikaan zwom voorbij en ik voelde me net een bezoeker van de Franse Riviera (behalve dan dat ik natuurlijk in Noosa, Australia was). Ik zat volop te genieten en had even een momentje van intens geluk!

Na de lunch werd ik voorgesteld aan dochter Tatum en hond Alex. In de supermarkt haalden ze speciaal voor mij stroopwafels en beschuiten: ik voelde me nu echt meer dan welkom! Het was zo fijn om na 2,5 maand hostels weer een soort van deel uit te maken van een gezinnetje. Mijn kamer was een soort gastenverblijf met balkonnetje, kingsize bed, donzen dekens, TV, koelkast en eigen wastafel en WC! Of ik het wel ok vond, was de vraag. Uhmmm JA! Na drie dagen in een tentje op de keiharde grond te hebben geslapen, zou ik me in deze fantastische kamer wel eens kunnen ontwikkelen tot een soort van doornroosje…

Drie dagen lang werd ik totaal verwend! Er werd een welkomst-bbq voor me georganiseerd, ik bakte cupcakes met Tatum, keek films met Yan, dronk thee met moeder Pauline en werd heerlijk mee uit eten genomen. Op de laatste avond werd ik uitgebreid uitgelachen om mijn sky-dive DVD (dat had ik in Byron Bay namelijk gedaan). Yan vond het hilarisch om het beeld stop te zetten op het moment dat m’n wangen tot ongeveer achter m’n oren geblazen worden. Fijn!

Het moment kwam dan ook veel en veel te snel dat het weer tijd was om mijn spullen te pakken. M’n kleren, die Pauline voor me had gewassen, pasten gelukkig weer precíes in m’n backpack (elke keer opnieuw verbaas ik me erover dat het past!) en Yan kon me een lift geven naar Brisbane, dus ik hoefde dit keer niet in de Greyhoundbus te stappen. Ik was niet de enige die het heel fijn had gevonden. De kleine Tatum stond er namelijk op dat ik haar mee naar school zou brengen, zodat ze mij haar klas kon laten zien. Het was TE schattig om alle kids in uniform aan mama’s hand naar school te zien huppelen. Terwijl ik me glimlachend door het klaslokaal liet slepen, riep Yan me bij zich en wees me op een ‘Holland boekje’. Door middel van dit boekje werd de Australische kinderen geleerd hoe ons land eruit ziet… Het werd me ineens duidelijk waar al die achterhaalde vooroordelen vandaan komen! Het Nederlandse landschap bestaat volgens het boek enkel uit tulpen en molens, wij Nederlanders dragen alleen maar wollen, gebreide truien, eten kaas en wonen allemaal in huizen met donkere houten meubels (bij de foto van de ‘typical Dutch family’ begon ik te twijfelen of ik heel hard moest lachen of huilen…).

Na deze eye opener was het dan echt tijd om afscheid te nemen van het Noosa-avontuur. Ik zwaaide de auto na tot ie om de hoek was en… was weer alleen! Na een diepe zucht liep ik de straat van mijn volgende logeeradres in. Ik droeg mijn tas en een brede glimlach en was weer klaar voor het volgende avontuur!