Ben ik écht de enige?

Als peuter was ik soms een wandelend viezerikje. Ik kakte in de hoek van de kamer, maakte boeketjes voor mijn oma (die bestonden uit ondergepieste paardenbloemen), ik stopte versgeplukte bramen in mijn mond. Ook ondergepiest. En ik greep met mijn klauwtjes naar alles wat klein was en bewoog. Regenwormen waren mijn favo.
 
 
Biologieles
Naarmate ik ouder werd – en biologieles kreeg over bacteriën – kwamen de spookgedachten over allerlei viezigheden. Bovendien speelt hygiëne een belangrijke rol in 't leven van een beauty meisje. En nu? Nu heb ik smetvrees. Een soort van…
 
 
Chloordoekjes
Waar mijn smetvrees aan te herkennen is? Ik hang bijvoorbeeld altijd met mijn billen boven de wc, want ik wil écht niet op de kont van iemand anders zitten. Knopjes druk ik met mijn knokkels in, in plaats van met mijn vingertoppen. En als ik in een overvolle metro moet staan, val ik liever om dan dat ik me ergens aan vast grijp. Het lijkt overigens steeds erger te worden. Ik word bijvoorbeeld gék als ik ergens anders mijn handen moet wassen en daarna – met mijn schone handen – de kraan weer dicht moet draaien. Deuren? Die maak ik open met mijn hand verstopt in mijn mouw. Een toetsenbord of muis van iemand anders is al helemaal de hel op aarde. Die moet ik eerst grondig ontsmetten met chloordoekjes, voordat ik daar überhaupt bij in de buurt durf te komen. Ik was dan ook nooit in de mediatheek van school te vinden… Trapleuningen? No way hosay dat ik die vasthoud! Die dingen zitten vol met bullebakken en poepbacteriën. 
 
 
Lichaamscocktail
Maar het allerergste vind ik nog: zwembaden. Lieve hemel… Een zwembad staat voor mij ongeveer gelijk aan een bad vol met huidschilfers van andere mensen. Zoals van zweterige dikke mannen en 3 maanden ongewassen senioren. Dit, gemixt met een aantal litertjes urine en wat vieze pleisters waar nog wat tenenkaas aan zit, maakt een zwembad tot een overheerlijke lichaamscocktail. Bhueeee!!! Ik neem toch liever een duik in de oceaan.
 
 
Aanstelleritus?
Je snapt natuurlijk dat ik ab-so-luut niet zonder mijn flesje desinfect kan. Nooit! Ik neem 'm overal mee naartoe en ik haal 'm ook vaak genoeg tevoorschijn. Mensen maken me dan uit voor 'aansteller'. Waarom? Ik laat me toch ook niet uit over het feit dat anderen lekker hun bullebakken met elkaar delen en vrijwillig een slok van elkaars huidschilfers binnen krijgen? Ieder zo zijn ding. Ik heb genoeg aan m'n eigen bacteriën. Ok, en die van m'n vriend kan ik ook nog wel verdragen…
 
Waar krijgen jullie smetvrees-rillingen van?
 
Liefs,
Noëlla