Merel is de allerlaatste.

Oke, ik ben waarschijnlijk een van de allerlaatsten op deze aardkloot, gezien het feit dat er al meer dan 60 miljoen exemplaren verkocht zijn. Maar ondanks dat en verschillende aansporingen van allerlei mensen kwam het er maar niet van. Het heeft uiteindelijk zelfs maanden naast mijn bed gelegen voordat ik de tijd kon vinden en me ertoe kon zetten het open te slaan. Alle begin is moeilijk, zullen we maar zeggen.

Maar, je voelt hem al aankomen, natuurlijk was ik na zo’n 3 pagina’s verkocht. Dat getal 60 miljoen zegt natuurlijk toch ook wel iets over het boek.. Het is gewoon goed. Simple as that. Het boeit vanaf de eerste pagina tot en met de laatste letter, de cliffhangers zijn zó gemeen gekozen dat je wel moét doorlezen, hoofdstukken vliegen voorbij, de karakters zitten goed in elkaar, het variërende vertelperspectief maakt het nog afwisselender, en de oer-nieuwsgierigheid die ieder mens denk ik bezit om achter het geheim te komen, maakt dat je helemaal opgezogen wordt in het verhaal.

Dit is er één van het soort boeken waarvan je het jammer vindt dat je ze uit hebt en de mensen benijd die de ervaring van het lezen ervan nog mogen meemaken. Dit is ook een boek van het zeldzame soort dat bijna iedereen kan waarderen. Daarom zou ik degenen die net als ik (tot een week geleden) nog geen kennis gemaakt hebben met deze schrijver aanraden de rest van de maatschappij te volgen en het gewoon te doen; lezen die handel (de film kijken telt niet!).

Oh – ik heb het over de Da Vinci Code trouwens.
Duh.

Liefs,
Merel

Afbeelding: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Leonardo_da_Vinci-_Vitruvian_Man.JPG