Bye-bye Bente πŸ™

Ik heb er zo’n verschrikkelijke hekel aan. Nee, ik haat het. Het is iets waar ik totaal niet goed in ben; in afscheid nemen.

Mijn vriend uitzwaaien op Schiphol heeft voor de nodige jankbuien en bijbehorende panda-ogen gezorgd, ik barst al in huilen uit wanneer ik mijn moeder een week niet zie en zeg gewoon liever helemaal geen doei. Maar soms kun je er niet omheen, en is afscheid nemen onvermijdelijk. En zo ook vandaag, van jullie. En ik veeg nu al een klein traantje weg, sorry hoor jongens.

Jullie lezen het goed. Ik ga CosmoGIRL! verlaten en dit is mijn allerallerallerlaatste blog. Ik vond het heerlijk om te doen. Ik kon mezelf lekker voor schut zetten en jullie konden heerlijk meelachen.

Maar ik heb ook veel kunnen schrijven over belangrijke levenslessen, en dat vond ik misschien nog wel het allerleukst om te doen. Nu vervalt die routine, iets waar ik ook al zo goed mee om kan gaan. Not. Daar gaat een tweede traan, of is het mijn derde al?

Het is tijd voor mij om aan iets nieuws te beginnen. Ik ben steeds meer bezig met schrijven, heb voor het eerst een echte baan gevonden in het vak en houd dus minder tijd over voor dingen zoals dit, wat ik o zo erg vind.

Aan al mijn trouwe lezers, dank je wel. Door mijn blogs iedere week opnieuw te lezen hebben jullie me geholpen om verder te groeien. Ik hoop dat ik jullie met mijn verhalen ook een beetje heb laten groeien. Wees trots op jezelf, allemaal.Β