Bente + aangebrande aardappeltjes + brandalarm = gekrijs!

Je hebt van die dingen in het leven die niet echt handig zijn. Het vergeten van je handdoek terwijl je net poedelnaakt uit de douche komt en er familie achter die badkamerdeur staat, bijvoorbeeld. Ja, dat is me wel eens overkomen, en nee, dat is niet waar ik het nu over ga hebben (lees: nooit niet).

Het feit dat het brandalarm van mijn kamer op een paar meter afstand van mijn fornuis hangt, is ook niet echt handig. Maar tot nu toe leefden mijn fornuis en mijn brandalarm in vrede en heb ik er geen last van gehad. Tot deze week. 

Op een nietsvermoedende dag was ik mijn avondeten aan het koken. Mijn aardappeltjes en hamburger lagen lekker te sudderen in de pan. Nog een paar minuten en ik kon eindelijk aanschuiven. Totdat ik zag dat er van aardappeltjes wel erg veel rook kwam. 

En daar was mijn brandalarm het volledig mee eens. Want net op het moment dat ik naar mijn raam liep/rende om wat frisse lucht binnen te laten, zette het vreselijke ding het op het krijsen. Net als ik, want op het moment dat er gevaar op de loer ligt, besluit mijn lichaam te stoppen met functioneren. Mijn benen werden zo zwaar als lood en mijn handen konden niet stoppen met trillen. Alsof dat nog niet genoeg was, besloot mijn hoofd ook nog even duizelig te worden. Niet fijn.

Toen ik weer een beetje bij zinnen was, bedacht ik me wat het effect van zo'n krijsend ding was:

  • Aangebrand eten. Want: ik vergeet compleet dat die aardappeltjes de oorzaak zijn van deze hele situatie.
  • Mijn buurt die mee kan genieten. Want: ik laat moet het raam open laten voor de frisse lucht, zodat de hele omgeving het gejank kan horen.
  • Nieuwsgierige buren. Want: het geluid van het brandalarm gaat door merg en been. Dat betekent dat mijn buurman, mijn bovenbuurman en mijn benedenbuurvrouw zich binnen no-time allemaal voor mijn deur verzamelen om te kijken wat er aan de hand is. En daar zit ik écht niet op te wachten.

En dus was het tijd voor actie. Maar al snel was daar mijn eerste obstakel. Ik ben 1.57 meter lang en mijn alarm hangt aan mijn plafond. Ouch. Op een stoel staan had ook geen zin: daarmee bereikte ik nog steeds het plafond niet. Dat betekende dat ik de hulp van mijn tafel moest inschakelen en daarom mijn hele kamer moest verbouwen.

Eindelijk kon ik erbij en na heel wat gefrunnik en gevloek (waar is de handleiding als je hem nodig hebt?) kreeg ik dat stomme ding uit. Doei nieuwsgierige buren, dag meegenietende buurt, en hallo aangebrand eten en een enorme hoofdpijn. De komende week ga ik wel voor de afhaalmaaltijden.