Verwachting vs. realiteit

Bij de zomervakantie hoort een zonnetje, en bij een zonnetje hoort warm zand en helderblauw water. Ik heb het natuurlijk over het strand. De plek waar je heerlijk bruin kan worden, met je voeten kan spelen in het zand en lekker kan spetteren in het water. Ideaal op een snikhete dag, toch?

Nu moet ik bekennen dat ik ieder jaar opnieuw verlang naar zo’n heerlijk dagje. Met name wanneer het de tijd van het jaar is waarin Nederland aanvoelt alsof het Siberië is. Maar wanneer het moment ein-de-lijk daar is, is de realiteit toch net even anders.

Het strand is dé plek om een prachtig bruin kleurtje te krijgen. Lekker insmeren met wat zonnebrand en laat dat gebruinde tintje maar komen! Not. Mijn huid is ingesteld op twee standen. Zo wit als een spook of zo rood als een kreeft. Er is geen in between. Bruin worden? Geen sprake van. Gewoon lekker verbanden totdat het zeer doet om je ondergoed uit of aan te doen.

Lekker zwemmen in de zee? Je bedoelt verzuipen en spartelen, omdat je die ene golf niet had verwacht. Oh, en die andere zag je ook even niet aankomen. En wat is dat wat je voet aanraakt? Jezus, wat is dat?! Oh, en pas op voor de honderden kwallen die om je heen cirkelen wanneer het vloed wordt. Don’t let them bite you! Heerlijk die zee.

Heerlijk zonnen op je handdoekje. Alleen een beetje jammer dat de bedjes peperduur zijn en je verplicht bent om in het zand te gaan liggen. Probeer die handdoek dan nog maar zandvrij te krijgen. Bij de eerste de beste windvlaag ben je screwed.

Het zand is niet alleen duidelijk aanwezig op je eerst nog zo schone handdoek, maar het is overal. In je boek, op je zonnebril, geplakt aan de fles zonnebrand en in je schoenen. En op een of andere manier weet het ook nog in je bikini te komen. Zet de stofzuiger thuis maar vast klaar!

Rennen als een babe zoals je in de films ziet? Je bedoelt een awkward sprintje, omdat het zand als lava aanvoelt. En pas op voor de hondendrollen die hun baasjes lekker laten liggen. Oh, en opnieuw, kijk uit voor de kwallen. Deze beestjes hebben niet genoeg aan de zee en pesten je ook graag op het droge. Vaak zitten er vooral harige oude mannen aan de kustlijn. Daar hoef je geen indruk op te maken met je Baywatch-loopje.

Gelukkig vervagen deze herinneringen al snel en verlang je in het volgende Siberië-seizoen alweer naar het strand. Hoe vervelend het ook kan zijn, het hoort gewoon bij de zomer. Daar heb ik al dat hete zand, een verbrande huid en de pijnlijke kwallenbeten wel voor over.