Lees meer!

Sinds januari ben ik op de gezonde toer. Ik drink geen frisdrank meer, ongezonde suikers komen er niet in en ik probeer zoveel mogelijk groenten en fruit te eten. En dat wordt beloond, want ik word steeds blijer met mijn lichaam. Doei lovehandles, dag buikvetjes en vaarwel hamsterwangen (vindt mijn vriend iets minder leuk). Maar ik moet bekennen dat ik af en toe enorme cravings heb naar, je raadt het al chocolade. De zwakte van iedere vrouw. Laat er nog eens bijkomen dat ik midden in mijn tentamenweek zit en dat mijn maandelijkse periode er aan zit te komen. Ik moest en zou dat overheerlijke spul eten. Maar om toch bij mijn nieuwe o zo healthy levensstijl te blijven, besloot ik mijn cravings op de gezonde manier op te lossen: healthy brownies!

Vol goede moed sprokkelde ik de ingrediënten bij elkaar: een bakje hazelnoten, een kommetje dadels, 3 eetlepels cacaopoeder, wat geraspte kokos, en om het af te maken een scheutje kokosolie. Met in mijn achterhoofd de gedachte dat het nooit zo lekker kon zijn als brownies met heul veul suiker, begon ik aan het recept. Wat in feite in één zin uitgelegd kan worden: smijt alles in de blender en mixen maar.

Waar ik niet op had gerekend was dat het simpel mixen van de ingrediënten me niet zou lukken. Stom eigenlijk, want ik had kunnen weten dat zelfs een simpel gerecht als dit niet zou lukken met mijn kook skills. De hazelnoten kreeg ik niet gemixt, en de dadels bleven steeds plakken aan de kleine mesjes van mijn keukenapparaat. Dus moest ik die dadels weer van de mesjes afschrapen, waardoor de hele inhoud uit mijn blender viel. 

Vervolgens was ik ook nog zo dom om door de cacaopoeder heen te lopen, waardoor de hele vloer bezaaid was met bruine poeder. Om het nog af te maken gooide ik bij het pakken van een natte doek mijn glas water om, waardoor niet alleen mijn vloer onder zat, maar ook mijn aanrecht. Hiep hoi.

Waar ik ook niet op had gerekend was dat mijn bovenbuurman precies op dat hoogtepunt aan zou kloppen. Mijn vingers zaten onder de chocolade, evenals mijn mond. De vloer lag helemaal onder en het water droop van het aanracht. En ik stond daar maar, me afvragend of ik zou doen alsof ik niet thuis was. Maar omdat ik zoiets niet over mijn hart kon verkrijgen (en omdat het geluid van mijn blender hem waarschijnlijk deed vermoeden dat ik wel degelijk thuis was), deed ik toch die deur maar open. Gevolgd door een rare starende blik van de buurman. Ik geef hem geen ongelijk.

Na de awkward onmoeting heb ik nog zo'n uur staan mixen. Maar omdat het totaal niet opschoot en de mess in de keuken alleen maar groter werd, besloot ik er maar water bij te doen. Dat was niet zo'n goede beslissing. Want bij het opstijven in de koelkast, werden mijn brownies natuurlijk niet hard. Op het eind van de middag had ik een vieze vloer, een nat aanrecht, dacht mijn buurman dat ik insane was en zat ik onder de chocolade. Ondanks dat, ga ik deze brownies zeker vaker maken. Niet omdat ik zo goed kan bakken, maar omdat ze overheerlijk waren. Ik noem ze: mijn healthy, messy brownies.