The struggle is real

Waar denk je aan als ik wintersport zeg? De meesten zullen kiezen voor de woorden skiën, snowboarden, sneeuw, Oostenrijk en misschien zelfs wel après-ski. Bij mij moeten die woorden plaatsmaken voor een onderstreept bundeltje letters dat overal bovenuit schreeuwt: inpakstress! Want voordat je met je skies over een dik pak sneeuw naar beneden glijdt, moet er eerst een koffer ingepakt worden, en laat dat nou niet mijn sterkste punt zijn.

Hoewel ik 52 keer per jaar opnieuw mijn koffer inpak voor mijn huisje in Amsterdam, gaat het me nog steeds niet makkelijk af met een koffer vol vakantiekleding. Op wonderbaarlijke wijze heb ik er geen probleem mee een kwartier van tevoren mijn spullen bij elkaar te rapen als ik naar Amsterdam moet. Maar zodra mijn bagage over de Nederlandse grens gaat, breekt er paniek uit in de tent.

Mijn moeder vertelt me ieder jaar opnieuw heel wijs dat ik mijn wintersportspullen een vaste plek moet geven. Als ik dan volgend jaar weer in moet pakken weet ik precies waar alles ligt en ben ik zo klaar. Ik heb daar een net wat andere – lees luiere – kijk op. Als ik na zo’n lange reis eindelijk terug ben, moet ik er niet aan denken om mijn bagage op georganiseerde wijze uit te pakken. Een winterjas hier en mijn extra dikke handschoenen daar volstaat voor mij prima. Met als gevolg dat ik ieder jaar opnieuw van hot naar her ren om de juiste spullen te vinden. Alsof ik verstoppertje met mezelf speel.

En als ik alles dan eindelijk bij elkaar geraapt heb, moet ik het op logistieke wijze indelen. Goed voor de rest maar helaas voor mij beschikt mijn bagagetas over behoorlijk veel vakjes. Een geheime rits in de bodem is zelfs niet ongewoon. Bij het zien alleen al breekt bij mij het zweet uit. Zoveel vakken, zoveel verschillende soorten kleding. Hoe dan?! Terwijl ik probeer een goede indeling aan te houden, ziet mijn ingepakte bagage er naar een uur of twee uit alsof ik het er in 2 seconden vanaf een afstandje heb ingegooid.

En eigenlijk, als ik logisch nadenk, is het zo zonde om meer dan 4 uur van je tijd te verdoen aan al dat inpakdrama. Niet goed voor jou, niet goed voor je stressgehalte en niet goed voor je koffer. Want geef toe, je luie karakter treedt op vakantie net zo hard op. Twee minuten met een open koffer en hij is overhoop gehaald. Dit jaar geen netjes ingepakte kleding, ik gooi alles uit principe gewoon op een hoop!