The struggle is real

Er zjin twee dingen die in een vluchtige oogopslag aan mij opvallen. 1. Ik ben klein, heel erg klein. En nee, dat betekent niet dat ik iedere keer hakken draag om boven de 1.60m te komen. 2. Ik heb een enorme bos wilde blonde krullen. Ja, ik weet dat het fantastisch, geweldig en jaloersmakend is.

Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Ik durf op mijn hele spaarrekening én mijn blonde coupe te wedden dat meiden die gezegend zijn met steil haar mijn dagelijkse struggles niet kennen. Wie mooi wil zijn…

Een heleboel wenkbrauwen wippen omhoog wanneer ik meld dat ik zelden mijn haren borstel. Like what?! Nee, het is niet dat ik ervan geniet om een vogelnest op mijn hoofd te hebben. Het is alleen zo dat mijn haar niet bepaald beter wordt van zo’n beurt met de borstel. Laat ik het erop houden dat mijn pluizige haar nóg pluiziger wordt wanneer het in contact komt met het gevreesde instrument. Een haal door mijn haar en er lijkt een dubbele explosie plaats te hebben gevonden. Niet. Mooi.

Waar meisjes met steil haar over het algemeen met gemak hun hand door hun haar kunnen halen als er een leuke jongen langskomt, zie ik eruit als een geval apart dat het haar uit haar hoofd trekt. Zo’n smooth handbeweging eindigt bij mij in een waar fiasco, inclusief vastzittende vingers en uitgetrokken haren.

Mijn vingers zijn trouwens niet de enige dingen die blijven hangen in mijn haren. Alle alledaagse objecten hebben weleens voor onbepaalde tijd vast gehangen in mijn warrige kapsel, . Oordopjes van mijn iPhone, oorbellen die nét wat te lang zijn en vooral kettingen zijn een horrorverhaal.

En dan nog het ergste van alles. Ik moet mijn douchepartijtjes altijd inplannen. Snel mijn haren onder de kraan houden voordat ik ga slapen? No way. Tenzij ik voor een gevalletje opgeschrikte poedel ga. Jep, het leven van een krullenbol is niet altijd een feestje!

Liefs, 
Bente 

PS: Ken jij deze krullen struggle? Reageer hieronder! 🙂