Lees er alles over!

Weet je nog, die keer dat ik over missie hamster schreef? Deze missie was niet geslaagd. Er mocht geen hamster in ons huis komen. Geen enkel dier trouwens. We waren verdoemd tot zo ongeveer het enige huisdierloze huishouden op de wereld. En mijn moeder kennende zou dat voor altijd zo blijven.

Geen geblaf als je je hond begroet, geen miauw wanneer je de kat aait, geen gepiep van een overenthousiaste cavia, niet eens een goudvis die honderden rondjes per dag zwemt. Helemaal niets. In die blog schreef ik ook dat ik niet zou opgeven. Mama was nog niet van me af.

Samen met mijn zus en een vriendin hebben we mijn moeder bestookt met honderden plaatjes van lieve kleine hamstertjes. Eerst werd ze er ontzettend chagrijnig van. Meestal keek ze niet eens naar zo'n schattig plaatje. Ze legde gewoon haar telefoon weg en ging verder met waar ze mee bezig was. Mijn moeder was immuun voor dat soort tederheid, en dat maakt onze missie niet makkelijker.

Toen gooide ik het maar op eenzaamheid. 'Goh mam, ik ben al uit huis en Diante (mijn zus) zal ook niet lang meer thuis wonen, ga je je dan niet ontzettend eenzaam voelen? Misschien voel je je met een hamster in huis een stuk minder alleen.' Ook deze move werd niet gewaardeerd. 

Mijn moeder was van plan lekker veel weekendjes weg te gaan wanneer ze niet meer voor ons hoefde te zorgen, en zo'n vervelend beestje dat alleen maar aandacht vroeg, zat alleen maar in de weg. Ook dit plan lukte niet. Tijd voor plan G, of waren we al bij P?

Dierenplaatjes mochten dan niet helpen, maar misschien kon mijn moeder de tederheid van echte hamstertjes niet weerstaan. En zo heb ik haar op een dag uit lunchen genomen. Heel subtiel vroeg ik na het eten of we eventjes naar de dierenwinkel konden gaan onder het motto 'gewoon even kijken'. Omdat ik natuurlijk zo lief was om haar uit lunchen te nemen, sloeg ze het aanbod niet af. En zo stonden we een uur later voor een kooi met een nestje van pasgeboren hamstertjes. Ze bleek toch niet zo immuun te zijn als ik dacht. Ik zag haar wegsmelten bij een klein, pluizig, lichtbeige hamstertje. Zou mijn missie dan eindelijk slagen?

Opgeven heb ik niet gedaan, dat zit namelijk niet in mijn aard. En dat is maar goed ook, want met trots en heel veel blijheid kan ik jullie mededelen dat de missie ein-de-lijk geslaagd is. Het piepkleine, pluizige, lichtbeige hamstertje heeft mama zover gekregen. Het gezeur van haar omgeving, de schattige dierenplaatjes en als klap op de vuurpijl het bezoek aan de dierenwinkel zorgden ervoor dat ze het niet meer kon weerstaan, ze ging overstag. Missie geslaagd! Nu nog een leuke naam bedenken voor ons hamstertje…

Tot volgende week! 

Liefs, 

Bente