En dan vooral door alle social media…

Het begint bij het wakker worden. Bij mijn ritueel “telefoon checken” vraag ik me door een foto van een meisje op Instagram af waarom ik niet zulke mooie ogen heb.

 

Vervolgens open ik Facebook. Ik stuit op een groepsfoto waar zo’n 20 man opstaan, inclusief een vriendin van me. Een stukje verder kom ik nog een groepsfoto tegen, en nog een. En o, wacht, daar nog een. “Wow, ben ik de enige die geen trossen vrienden heeft?”

 

Bij het openen van Twitter kom ik erachter dat er blijkbaar een awesome feest heeft plaatsgevonden. Precies die avond dat ik vroeg naar bed was gegaan, omdat ik niks te doen had. Ik vraag me af waarom ik hier niks over heb gehoord.

 

Onderweg naar school word ik een paar keer bedenkelijk aangekeken door voorbijgangers. “Zal het aan mijn haar liggen? Of is mijn kledingkeuze ongepast? Misschien had ik toch die ene broek niet aan moeten doen.”

 

Het tijdschrift dat ik open sla voor ontspanning, doe ik al snel weer dicht. Prachtige meiden, met mooie gezichtjes en waanzinnige figuren staren me uitdagend aan vanuit mijn favoriete blad. Ik bedenk dat ik maar weer een abonnement op de sportschool moet nemen. En die koekjes laat ik toch maar even liggen.

 

Aan het eind van de dag ga ik zoveel aan mezelf twijfelen, dat ik met een kop thee, een jankfilm en een pesthumeur in bed ga liggen. En daar kom ik voorlopig ook niet meer uit.

Ik weet heel zeker dat ik niet de enige ben die met dit gevoel van onzekerheid rondloopt. Ik zie het aan de meisjes die met een gebogen hoofd over straat lopen, aan de meisjes die uren voor de spiegel van een pashokje twijfelen, en aan de meisjes die rood aanlopen wanneer ze iets wordt gevraagd.

 

En dat is eigenlijk niet zo gek ook. Op social media laten mensen alleen de leuke dingen zien. Een foto met die sexy jongen op een groot feest staat binnen 1 minuut op Facebook. Maar die dag dat je je verschrikkelijk eenzaam voelt, daar post je geen status over. Natuurlijk niet, mensen gaan nog denken dat je een miserable leven leidt.

 

 

Voor advertenties worden alleen de mooiste meiden uitgekozen. Maar vergeet niet dat die meiden iedere dag trainen, extreem gezond eten en veel dingen moeten laten, alleen om mooi op een foto te kunnen staan. En eigenlijk is dat niet eens genoeg. Want tegenwoordig is Photoshop niet meer weg te denken uit de reclame wereld.

Iedere keer opnieuw vraag ik me af waarom. “Waarom in godsnaam?” Waarom laten we ons constant een beeld voorspiegelen dat niet eens realistisch is? Waarom nemen we een voorbeeld aan die magere modellen? Waarom laten we ons bedriegen door social media? Waarom dragen we niet gewoon wat we willen? Waarom laten we niet gewoon weten dat we er mogen zijn? Want dames, dat mogen we zeker! En vanaf nu, gaan we dat met zijn allen doen.

Alsjeblieft, geloof in jezelf. Loop met een opgeheven hoofd over straat, doe wat je gelukkig maakt. En geef nooit, maar dan ook nooit je dromen op, omdat je aan jezelf twijfelt. Je mag er zijn, met je goede eigenschappen maar ook met je flaws. Die horen nu eenmaal bij jou. Verkoop dat stemmetje in je hoofd dat zegt dat je het niet kan een hele harde klap en gooi hem vervolgens uit het raam. Je hebt er helemaal niets aan. En o ja, dat ene koekje kan er echt nog wel bij.


Your self-worth is determined by you. You don’t have to depend on someone telling you who you are – Beyoncé.