Kleine Bente’s worden groot.

Zoals jullie weten, heb ik deze zomer een luxe all-inclusive vakantie omgeruild voor een eenvoudig leven met een ontzettend grote rugtas. Vrij spontaan besloot ik om samen met een vriendin te gaan backpacken in Thailand. Voor maar liefst drie weken. Achteraf kijk ik nog steeds met een lach terug op de reis. Maar die lach op mijn gezicht is niet het enige dat ik er aan over heb gehouden.

 

Backpacken is veel meer dan alleen het hebben van een leuke vakantie. En in die drie weken tijd heb ik meer over mezelf geleerd dan in negentien jaar. In die paar weken ben ik niet alleen enorm gegroeid, maar heb ik ook ontzettend veel levenservaring opgedaan. En omdat ik van mening ben dat iedereen eens in zijn leven zo’n reis moet maken, heb ik speciaal voor jullie een blog geschreven. Boordevol levenslessen, die ik geleerd heb in het land van de glimlach.

 

Laten we beginnen met de levensles die voor mij het allermoeilijkste was: Zorgeloos leven. Ik maak me letterlijk overal zorgen over. Doe ik alles wel goed op het werk? Wat nou als ik een onvoldoende haal voor dat tentamen? Wat moet ik doen als ik ziek word? En wat nou als mijn konijn ziek wordt? Ik héb niet eens een konijn. We kunnen dus wel stellen dat mijn ‘probleempje’ behoorlijk hardnekkig is.

 

Nu moet ik toegeven dat het nog niet helemaal verdwenen is en dat zal ook nooit gebeuren. Maar wat ik wel geleerd heb, is dat ik alles van dag tot dag moet bekijken. In Thailand wisten we vaak op de dag zelf pas naar welke stad we zouden gaan, hoe we daar zouden komen en waar we dan zouden slapen. Je zorgen maken over de volgende dag had geen zin. Je bent verplicht om in het nu te leven, waardoor er niet eens een klein plekje overblijft om na te denken over de volgende 24 uur. Weg zorgen!

 

 

Onafhankelijkheid. De les die voor mij ontzettend nuttig is geweest. Doordat we niet met een georganiseerde reis meegingen, moesten we alles zelf regelen. De vliegtickets, overnachtingen, vervoer van en naar steden, en ga zo maar door. En dit was behoorlijk spannend. Ik ben gewend dat alles voor me geregeld wordt, en dan sta je er opeens helemaal alleen voor. Je bent verantwoordelijk voor jou en je reispartner. En dat is zeker niet niks. Zo kan ik me nog herinneren dat we op een busstation stonden waar honderden kleine busjes vertrokken naar weet ik veel hoeveel steden. De borden waren in het Thais en bijna niemand sprak Engels. Zie dan maar eens in de goede bus te komen.

 

De levensles die voor mij heel waardevol was: Hecht je niet aan materiële dingen, het zijn de ervaringen die er toedoen. Doordat ik alleen een rugzak bij me had, kon ik maar een beperkt aantal dingen meenemen. Dit waren de  spullen die ik echt nodig had: drie shirts, een paar broeken, een tandenborstel en EHBO-tasje. Veel meer dan dat had ik niet bij me. Een behoorlijke uitdaging voor iemand die nogal gehecht is aan stuff.

 

Maar eerlijk gezegd heb ik totaal niets gemist in de tijd dat ik aan het rondtrekken was. Ik ben erachter gekomen dat ervaringen veel belangrijker zijn dan materiële dingen. Ik hecht veel meer waarde aan het zwemmen met een olifant, een wandeling door de jungle en ontmoetingen met de bevolking, dan aan luxe spullen als make-up, mooie schoenen en een laptop. En dat heb ik allemaal daar geleerd.

 

En hoewel ik nog een handjevol andere lessen geleerd heb, heb ik alleen de belangrijkste opgeschreven. Die andere lessen mogen jullie zelf ontdekken. En geloof me, het is de moeite waard. Dus trek die stoute schoenen aan en boek die vliegtickets. Tijd om de wereld en jezelf te ontdekken! Alhoewel het wel handig is om het even met je ouders te overleggen, voordat ik een boze menigte met fakkels voor mijn deur heb staan…

‘I haven’t been everywhere, but it’s on my list’ – Susan Sontag