Ilona waagt een gokje…

Laatst was ik op een vakantiepark, en daar hadden ze een gokhal.

Zo één waar voorin de kinderen zich vermaken met het zakgeld dat ze van mama en papa kregen. Dan staan ze met hebberige en vrolijke gezichtjes voor de grijpmachines en zie je ze op en neer springen als het even mee zit.

Mijn ogen gaan pas open als ik achterin een lange rij gokkasten zie staan. Van die grote machines met lichtjes en fruitfiguurtjes, (Die geld geven!!!!) En ik altijd zeggen, dat ik echt echt echt niet verslaafd ben aan dat soort dingen, ik hou anderen nog het liefst tegen hun geld eraan te verspillen.

Maar toch, toch moet ik het altijd even proberen, en als het dan niet lukt nog een keer…
En als ik dan een paar meter naast me geld uit de gokkast hoor kletteren moet ik doorgaan.

Gokspelletjes, eigenlijk is het zowel winnen als verliezen. De ene keer win je, de andere keer verlies je, zo kom je altijd weer gelijk uit, of zelfs minder. Maar dat besef je alleen als je een avond enorm veel verlies hebt geleden. Maar het is zo leuk!

Speel jij wel eens gokspelletjes?

Liefs,
Ilona