Merel gaat op zoek naar werk!

Of het nou kwam doordat ik vorig weekend niet mee kon naar Rock Werchter, of gewoon omdat ik een bankafschrift onder ogen kreeg waar je spontaan van zou gaan huilen, deze week nam ik het heldhaftige besluit op zoek te gaan naar werk.

Iedereen kent het wel: je zit in geldnood en wil het liefst zo snel mogelijk zo veel mogelijk geld verdienen, het liefst zonder er ál te veel moeite voor te doen. Zo ook ik. Dus ging ik op zoek naar het perfecte bijbaantje deze vakantie, dat goed verdiende en toch leuk was.

Bondgenoot in deze missie was vriendin M., die ondanks het feit dat ze wel naar Werchter was geweest (of wacht, misschien juist daardóor..) ook in De Geldcrisis verkeerde.

Vol optimisme begonnen we aan onze zoektocht. Doelwit 1: de kas. Na hier en daar eens rondgevraagd te hebben vonden we twee plekken waar we wel aan de slag wilden. Bij de ene echter hadden ze genoeg mensen en de ander nam na vijf keer bellen nog steeds niet op. Mooi is dat. Tot zover de kas.

Nummer 2: de thuiszorg. Ha, in de thuiszorg zochten ze vast nog wel mensen in de vakantieperiode. Huppakkee, sollicitatieformulier ingevuld, ‘verzenden’, en nu maar afwachten.
(…)

Hm, ik weet niet hoe dringend ze mensen nodig hadden daar, maar blijkbaar niet dringend genoeg om twee wanhopige meisjes aan te nemen.

Ik ging nog langs bij een uitzendbureau, waarna ik een rondleiding in een fabriek kreeg, maar dat was zo niks voor mij dat ik nog liever onkruid ging wieden voor mijn vader.

Ondertussen begonnen we toch aardig desperate te worden. We bespraken de meest uiteenlopende mogelijkheden om geld te verdienen, van wafels verkopen tot straatmuzikant worden, maar allemaal zonder succes.

Zucht. Kortom: mission failed Faliekant.

Hoe zit het met jullie en bijbaantjes? Iemand tips…?

Liefs,
Merel

Fotografie: well heeled blog