Merel heeft 1 vijand: deadlines….

‘Heb je daar wel tíjd voor?!’, ‘Wanneer ga je dat dan doen?’, ‘En élke week?’; de eerste reacties van mijn altijd even enthousiasten vriendinnen. ‘Ach nee joh, dat is echt geen probleem’, probeer ik nog. Maar stiekem moet ik toegeven dat ze een punt hebben. Tijd is nou niet bepaald mijn beste vriend. Op de één of andere manier hebben wij in de loop der jaren een haat-liefderelatie opgebouwd. Ik kan er gewoon niet goed mee overweg. Altijd is er te weinig van als je het nodig hebt.

Ik denk dat ik daardoor ook mijn angst voor deadlines heb ontwikkeld. Deadlines zijn… ik weet het niet. Ze zijn er altijd opeens! Zomaar uit het niets, als je ze niet verwacht; huppakee! Staan ze recht voor je neus. Nou hoeft dat niet per se een ramp te zijn, sterker nog, in de meeste gevallen valt het reuze mee. Er zijn namelijk verschillende gradaties in deadlines:

1. Zo heb je de eerstegraadsdeadline, in de vorm van: ‘Zorg dat je vóór donderdag/het weekend/volgend jaar met Kerstmis je kamer opgeruimd hebt!’.
2. De tweedegraadsdeadline kent iedereen als de ‘Lever uiterlijk zondagavond om 12 uur je boekverslag in!’-deadline.
3. Maar de derdegraadsdeadline, ook wel bekend als de Zeer Belangrijke Deadline, dát is een vervelende.

Bij de gedachte aan die laatste word ik altijd lichtelijk nerveus. Deze blogs bijvoorbeeld, moet ik wekelijks gaan inleveren vóór de Zeer Belangrijke Deadline. En ik weet nu al dat me dat heel wat bloed, zweet en tranen zal gaan kosten. Maar, het leven als blogger is nou eenmaal tough! Dus, ik doe mijn uiterste best, en wie weet, over een jaar of 10, zal ik eindelijk vrede hebben gesloten met mijn zeer gevreesde vijanden en weten dat op tijd beginnen waarschijnlijk (en helaas) toch echt de enige oplossing is…

Liefs,
Merel

Benieuwd naar Merel? Klik hier!