Zet die goede voornemens bij het grofvuil pls

Het is 2017 en de eerste week van het jaar is weer volop van start gegaan. Op social media zie ik iedereen met goede voornemens voor het nieuwe jaar komen. Voornemens die na deze eerste week van januari toch weer allemaal geloosd worden bij het vuilnis.

Prima dat je doelen hebt voor het nieuwe jaar, maar ik geloof niet in dat ‘new year, new me’-gebeuren. Als je iets wilt veranderen in je leven dan moet je dat gewoon doen. Een feestdag, een fles neppe champagne en een paar lauwe oliebollen moeten niet de reden zijn dat je 10 kilo wilt afvallen. Dat is niet de manier. Geloof mij maar, ik ben er zelf achter gekomen.

Zo dacht ik op 1 januari te beginnen met de enorme berg afwas. Want ‘mijn huis beter schoon houden’ was een van mijn voornemens. Na het afwassen van 1 lepel vond ik het wel weer genoeg en wilde ik een dutje doen.

Terwijl ik op de bank lag werd ik weer onrustig en vloog er een stuk chocola in mijn mond. Mijn tweede voornemen om minder chocola te eten is bij dezen ook al mislukt. Dat maakte mij op dat moment niks uit, want ik kon in ieder geval voldaan mijn ogen sluiten.

Na mijn heerlijke powernap opende ik mijn ogen en vroeg ik mij af waarom ik in dit nieuwe jaar nou nog steeds single ben. Terwijl ik op stond om te checken wat voor gezond eten ik nog in huis had kwam ik er achter dat ik op een stuk chocola lag waardoor het leek alsof ik in mijn broek had gepoept. Awesome, ik weet nu weer waarom ik single ben.

Mijn andere goede voornemen, gezonder eten, vloog ook al het raam uit, nadat ik in de ochtend zes kaascroissantjes voor mezelf had gebakken. Wetend dat ik lekker eten nooit kan laten staan, was mijn andere voornemen om in de eerste week van januari weer te beginnen met hardlopen. We zijn nu halverwege de eerste week en het enige waar ik hard naartoe loop is mijn koelkast, mijn bank en mijn bed. Het glas is nog half vol, want ik heb nog steeds een paar dagen om die hardloopsessie erin te plannen, maar ik zie het vrij somber in. Ik vind het nu nog te koud buiten en mijn bed is lekker warm.

Mijn allerlaatste goede voornemen was om wat minder paranoia te zijn over de meest random dingen. Ik heb een tijdje gedacht dat mijn TV mij in de gaten hield. Dit klinkt raar, I know, maar het kreng springt soms uit het niets aan en zodra ik naar de TV loop om hem uit te zetten gaat-ie vanzelf uit. Dit is toch een teken dat de overheid mij, de saaiste persoon van de wereld, zit te begluren via mijn televisie?

Helaas is mijn paranoia in 2017 nog steeds intact. Op de nacht van 2 januari hoorde ik een geluidje bij de voordeur. Uiteraard dacht ik meteen dat er een seriemoordenaar mijn huis in wilde komen en had ik al vrede gemaakt met het feit dat ik ging sterven. Ik leef nog, obviously. Maar dat paranoide gedoe en mijn andere valkuilen in het leven had ik van mij best mogen achterlaten in 2016.

A new year, but definitely not a new me.

Frankee
http://twitter.com/FrankEElicious

 

Foto: Willa Navarro