Bad face day to the max

'Wat zie je eruit! Ben je ziek? Ben je aan het sterven? Wat is er aan de hand?', zegt een vriendinnetje. Excuse me? Oké, ik heb niet goed geslapen en ik liep vanochtend tegen de deur op, maar is dat een reden om mij een wandelend lijk te noemen? 

Ik geef het toe. Ik had een off-day. Je weet wel, zo’n dag dat je wakker wordt met een bad face day. Zo’n dag dat je gezicht in een constante staat van ontevredenheid staat. Daarnaast was mijn buik opgezet van de kom spaghetti die ik de dag ervoor had gegeten, en had ik ook nog eens een enorme bad hair day. Ik had dus genoeg redenen om mijzelf te verbergen voor de buitenwereld. 

Maar nee, ik had weer eens afspraken staan en moest het Amsterdamse volk onder ogen komen. Het begon met een lunchafspraak. Mijn vriendinnetje moest mij zo nodig duidelijk maken dat ik, hoe ik mij voelde – als een fruitvlieg in staat van ontbinding – er ook daadwerkelijk zo uit zag. Dat was dus echt mega gezellig. Not.

Terwijl mijn vriendin door ratelde over haar spannende liefdesleven, dacht ik alleen maar aan het feit dat ik in bed bagels wilde eten. Veilig verborgen voor de mensheid. Want eerlijk is eerlijk, als je eruit ziet als een Gremlin, dan moet je ter bescherming verborgen worden voor iedereen met ogen.

Eenmaal thuis rook ik iets ranzigs. Ik kon de geur niet plaatsen. Ik dacht eerst dat het de geur was van mijn gestorven sexappeal en mijn overal leuke persoonlijkheid. In werkelijkheid bleek dat ik niet de enige was met een off-day, want mijn wasmachine rook alsof er een mummie in was ontwaakt. Na een ontkalkingsbeurt en wat tips te hebben gelezen op omaweetraad.nl, rook de wasmachine weer prima, maar ik in tegendeel was nog steeds een dikke error.

Ik had onwijze zin om te eten, maar totaal geen zin om te koken. Wat vrij logisch is, want op een off-day heb je daar gewoon totaal geen behoefte aan. Dus bestelde ik op mijn luie, lelijke gemak een berg voedsel. Thank god voor thuis-bezorgd.nl. 

Na 40 lelijke en hongerige minuten ging de deurbel. Ik schrok, want de bezorger was knap, terwijl ik eruit zag als een ontplofte cavia. Uiteraard floepte er weer iets stoms uit mijn mond. 'Kan je even 1 seconde stoppen met knap zijn? Mijn ego trekt dat vandaag echt niet.' Ik deed in snelvaart de deur dicht en installeerde mezelf weer in bed.

Achteraf weet ik dus niet of de bezorger van mijn eten echt zo knap was of dat ik gewoon opgewonden werd van het eten dat hij bracht. 

Na zo’n dag waarop alles niet gaat zoals je wilt en het voelt alsof je het lelijke familielid bent van een trol, is het een goed idee om de gordijnen te sluiten en je af te zonderen van de wereld. Ik besloot daarom ook om als een stinkende burrito in bed te gaan liggen en Riverdale te kijken. Na 10 minuten zette ik het af. Teveel knappe mensen in die serie. Vandaag trek ik dat even niet. Vandaag ben ik out of order.

Frankee
http://twitter.com/FrankEElicious

Foto: Willa Navarro