Deze leugentjes vertellen we allemaal wel eens, toch?

Mezelf voorliegen. Daar ben ik goed in. Het zijn van die kleine leugens die ik mezelf dagelijks vertel, waar ik vol overtuiging in geloof en ook echt denk dat ik mij eraan ga houden. Tot de klok morgen slaat en ik wederom niet heb gedaan wat ik mezelf had voorgelogen.

“Vandaag ga ik sporten!”
Een gedachte die elke dag wel 1 à 2 keer voorbij komt. Die al snel daarna verandert in, “Nee, morgen ga ik ECHT sporten”. Maar elke keer als ik wakker word beslis ik weer dat ik toch nog even liever in bed blijf, dan dat ik tussen allerlei vreemde mensen ga zweten. Het is een vicieuze cirkel waar ik in blijf hangen. 

“Als mijn salaris binnen is ga ik geld opzij zetten om te sparen.”
Ja, leuk en mooi idee. Ik kan al het geld van de wereld gebruiken om mijn chocoladeverslaving en dure lunches te financieren. Maar alles wat ik opzij zet, gaat precies diezelfde maand weer op. Dus, leuk leugentje Frankee, maar ik geloof er niks van. Geen wereldreis, geen mopshond… Nee, die dromen zijn net zo ontastbaar als mijn bankrekening.

“Nog 1 aflevering….”
Deze kennen we allemaal wel. Netflix is mijn grootste vriend en vijand. Ik weet dat ik moet slapen, ik weet dat ik mezelf morgen weer moet voorliegen dat ik ga sporten, maar deze serie is zo spannend, ik MOET nog 1 aflevering kijken. Dat ik de ochtend erna mijn bed uit kruip als een zombie en ik iedereen afsnauw, moet ik maar voor lief nemen.

“Ik ga niet meer op zijn Facebook kijken/hem appen/naar zijn foto's kijken.”
Het is een bekend leugentje dat ik mijzelf na elke relatie wist te vertellen. I admit, ik heb af en toe momenten gehad dat ik toegaf aan mijn zwakte. Waarom weet ik niet, want elke keer voelde ik mij na het checken van zijn social media juist extra verdrietig.

“Vroeger opstaan, want dan heb ik meer aan mijn dag.”
Het idee om elke ochtend een half uurtje te hardlopen komt zo nu en dan in mijn gedachten voor. Het probleem is dat mijn wekker al vaak om 06:00 uur gaat om naar werk te gaan. En dat is al zo’n mensonvriendelijk tijdstip, dat ik NOG vroeger opstaan een marteling vind. Dikke doei met mijn strakke lichaam en hallo kroelen met mijn poezen in bed.

“Gezonder eten.”
Dit is de grootste leugen die ik mijzelf vertel. Ik bedoel… Ja, ik eet wel vrij gezonde avondmaaltijden doordeweeks. Maar als ik chocola zie liggen moet ik het eten. Hetzelfde eigenlijk met brownies, taart, chips, kaassoufflés… Als ik het al ruik gaan mijn sensoren op scherp en vliegt alles in reuze tempo mijn mond in.

Ik weet niet waarom ik mezelf deze leugens blijf vertellen. Ik doe er niemand kwaad mee, behalve mezelf. Ik zal eens wat vaker moeten luisteren naar die inner voice die mij het juiste pad op probeert te krijgen… Dus vanavond ga ik echt vroeg naar bed en vroeg opstaan om te sporten!!!

Who am I kidding… Morgenochtend lig ik precies als een luie vaatdoek in mijn bed met mijn hand in een zak M&M’s. 

Frankee