Distractions in de supermarkt

Ik ben dagelijks te vinden in een van mijn favoriete pretparken: de supermarkt! Noem het ouderdom of een brein als een zeef, maar tegenwoordig moet ik altijd met een boodschappenlijst naar de winkel. Zonder lijst kom ik thuis met make-up remover terwijl ik dat dus niet nodig heb. Vandaag stonden appels, brood, spa rood, chocola, kattenvoer en toiletpapier op mijn lijstje.

De supermarkt is eigenlijk net als Disney World. Er is van alles wat ik wil en echt nodig heb, en er zijn teveel overprijsde artikelen die je eigenlijk niet nodig hebt, maar toch koopt. Soms zijn de rijen net zo lang als die van de Space Mountain en net als in Disney World lopen er tallen kleurrijke personages rond.

Het is niet zo dat Mickey Mouse met zijn bonuskaart op zoek is naar de laatste koopjes, maar ik zag wel een keer een zwerver slapen bij het vleeswaar. En die keer dat ik een dame met een papegaai op haar schouders boodschappen zag doen vergeet ik ook nooit meer. En dan zijn er ook nog de onwijs knappe types die je net wanneer jij eruit ziet als een ongewassen komkommer tegenkomt.

Vandaag had ik het weer. Met mijn haar gestyled als een pleeborstel ging ik even snel boodschappen doen. En toen zag ik hem: een knappe jongen bij de kaasafdeling. Ik bleef even stilstaan om als een loser naar hem te kijken. Na een paar seconden zag hij mij staren. Uit ongemakkelijkheid pakte ik het eerste de beste product wat ik kon vinden. Blijkbaar had ik dus heel erg zin in perziken in blik.

Ik liep de hoek om en staarde 3 minuten naar de chocola. Dit is mijn grootste beslissing van de dag. Ik moest hier dus ook de tijd voor nemen. Hazelnoot, karamel-zeezout of wit-framboos? Terwijl ik mijn eigen hersenen hoor kraken staat de mooie jongen ineens naast mij. Ik had een black-out en wist niet meer wat ik moest kopen. Dus ik stopte alle drie de repen in mijn mandje. Ze waren toch in de bonus, dus who cares?!

Eenmaal in de rij van de kassa zag ik het kassameisje met de gouden tand naar mij lachen. Ik baalde. Dit is het kassameisje die mij er altijd op attendeert dat ik WEER chocola koop. En vandaag had ik er 3! 'Zo jij hebt er zin in vandaag!' en een schaterlach volgde. Het gouden tand-meisje keek naar de klant voor mij en zei vervolgens dat ze me dagelijks chocola ziet kopen. Ik lachte een beetje mee, maar ergens wilde ik haar en d’r gouden tand even duidelijk maken dat een chocoladeverslaving geen grap is. I need it! Een dag geen chocola in mijn mond is een dag niet geleefd.

Terwijl ik mijn boodschappen inpakte zei de gouden tand me vriendelijk gedag. Toen ik naar huis liep besefte ik dat ik van alles had gekocht behalve de dingen die op mijn lijstje stonden.

Nu moet ik dus weer speciaal voor wc papier terug naar de supermarkt.

Frankee

Foto: Willa Navarro