Lees meer!

Het is me toch wat. Ik ben weer aan het daten geslagen en warempel ik vind het nog gezellig ook.

Gewoonlijk praat ik tijdens de eerste date zo enorm veel om te verbloemen dat ik zenuwachtig ben. In dit geval was het ook zo, maar in plaats dat ik begon te praten over mijn M&M’s verslaving, hadden we het over andere leuke onderwerpen.

Heerlijk dat hij mij niet af schreef af als een praatziek persoon en ook vond hij het vrij normaal dat ik een eigen bak popcorn bestelde toen we naar de bios gingen. Wat een opluchting…. Ik had de date overleefd. 

Als een echte heer fietste hij mij naar huis toe. Dit is nieuw dacht ik bij mezelf. Leuk, lief en super aardig. Zulk gedrag wordt gewaardeerd en zorgt voor een tweede date. 

De tweede date ging ook goed. Alle aspecten van mijn persoonlijkheid die ik normaliter verberg, werden open en bloot op tafel gegooid toen ik zei dat ik een liefdevolle relatie heb met mijn Playstation en ik het liefst mijzelf een hele dag opsluit om vervolgens de hele dag series te kijken. Hij kon zich erin vinden. Beter nog, hij zag het als een pluspunt. 

Het daten ging door en het bleef goed gaan. Toen kwam de volgende stap, the sleepover. Ik schaamde me rot toen ik er achter kwam dat ik mijn geboorteknuffel niet uit mijn bed had gehaald en dat mijn poezen er ook in lagen. Het boeide hem niet. Halleluja!

Slapen gaat mij slecht af als er iemand naast me ligt. Ik kan alleen in slaap vallen naast mijn vier beste vriendinnetjes. Vreemd I know, zelfs bij mijn andere goede vrienden lukt het mij niet om in slaap te vallen. Tenzij ze op een ander bed liggen, maar niet naast mij. Dus, mijn nieuwe date lag naast mij, ik lag als een stokstaartje in bed en was bang dat ik ging snurken, of kwijlen of nog erger dat ik in bed ging puffen! Dat wil je echt niet! Dan is de romantiek al meteen weg. 

Stokstijf lag ik in bed. Ik keek naar hem. Hij sliep. Mijn poes Chilli speelde voor terrorist in mijn kamer. Ze gooide alles om, trok sprintjes door mijn slaapkamer en sprong op het bed.  Mijn poezen zijn ook niet gewend dat iemand anders in ‘hun’ bed ligt, nogal logisch dat ze dan even protesteert, maar ik wilde dat ze ophield. Met gedrukte lippen probeer ik haar weg te jagen. Ze keek mij aan en sprong vervolgens op onze kussen. Hij werd een beetje wakker en viel vervolgens weer in slaap. 

Er lag iemand in mijn bed die rustig naast mij sliep ondanks mijn neurotische gedrag en mijn terror poezen. Ik probeerde vervolgens om ook maar even wat te slapen. 6 onrustige uurtjes later werd ik wakker. Hij sliep nog… ik checkte mijn kussen op kwijl. Niks. Ik probeerde daarna mijn haar wat in ‘model’ te brengen. Hij werd snel daarna wakker en keek mij aan. “Goedemorgen”, zei hij met een glimlach… “Goedemorgen, lekker geslapen?” vroeg ik ik. Hij antwoordde met “Ja, en jij?”

“Als een roosje…”

Frankee

 

Trui: Sweaters Knups2.0