Volwassen worden sucks 😉

Op mijn koelkast hangen twee bruiloftsuitnodigingen. Ik heb deze week een babyshower, en één van mijn jeugdvriendinnetjes heeft zojuist haar eigen huis gekocht. En ik? Ik zit, met een vlek op m'n shirt, mezelf af te vragen of het niet eens tijd wordt om die enorme berg afwas te doen.

Terwijl ik dit type zie ik een stapel rekeningen liggen die om mijn aandacht schreeuwen. Ik negeer ze net zo hard als toen ik mijn ex in de supermarkt tegen kwam. Ik verstopte me toen achter de kaasafdeling. Vol schaamte en met een vreemde kaassoort in mijn boodschappentas liep ik de winkel uit. 

En dat is precies hoe ik over volwassen worden denk. Ongemakkelijk de ene na de andere situatie zien te overleven, en achterblijven met dingen die je niet wilt of met emoties die je niet begrijpt.

De jongere generatie wil maar al te snel volwassen worden. Ze denken dat het echte leven pas begint als je oud genoeg bent om legaal drank te halen. Maar één ding weten ze niet: volwassen worden is enorm saai en stom. No more mama en papa die voor je zorgen. En in plaats van kleding die op magische wijze altijd weer schoon in je kast verschijnt, moet je jezelf nu herinneren aan het feit dat de witte en gekleurde was gescheiden moet worden. Iets wat ik nog wel eens vergeet. Daarom zit ik nu in een vaal grijs shirt dat eigenlijk wit hoort te zijn. En in plaats van stiekem naar buiten te glippen om een Bacardi Breezer te drinken met zijn allen, word je nu na een avond flink stappen wakker met een enorme kater en beloof je jezelf om nooit meer te drinken.

Je krijgt ook geen ballonnen en cadeaus als je iets goeds hebt gedaan. Nee, je moet nu jezelf een schouderklopje geven. Als tiener hoef je je geen zorgen te maken dat de TV nog aan staat. Maar als volwassene baal je als een stekker als je thuis komt en de lampen nog aan staan, want dat is weggegooid geld en verspilling. Geld sparen om leuke dingen te doen? Nee hoor, dat geld gaat op aan reparaties in en om het huis, of voor als één van mijn poezen bilimplantaten wil. 

Terwijl een vriendin nu nadenkt over haar interieur, vraag ik mij hardop af of Oprah gelukkig is en hoe mijn leven zou zijn als ze mijn beste vriendin was. Ik bedoel, als volwassene moet je natuurlijk prioriteiten stellen. Dagdromen en Oprah zijn mijn prioriteiten.   

Gisteren moest ik een jong meisje om de weg vragen, nadat ik weer eens verdwaald was. Ze noemde me meneer (horror!) en wist mij in detail de route uit te leggen. Het is geen fijn idee om te accepteren dat sommige 12-jarigen slimmer zijn dan ik.

Dit en vele andere ellendige dingen gebeuren allemaal als je volwassen wordt. Mijn advies aan de jongere generatie? Wees jong, wees blij, groei niet te snel op… Want voor je het weet trek je een grijze haar uit je kop en kan je niet opstaan omdat je last hebt van je rug.

Frankee