‘Ik weet het nu zeker. Het is een grote samenzwering…’

Met elke man die ik leer kennen, komt er een nieuwe vernedering bij. Misschien ligt het aan mij, aangezien ik de gemiddelde vent al afwijs als ze verkeerde schoenen aan hebben. En voordat jullie zeggen dat ik therapie nodig heb, ik heb al een beste vriendin genaamd Jennifer die me onzin voorschotelt, dus daar heb ik geen therapeut voor nodig.

Ik denk dat wij het als singles al zwaar genoeg hebben om iemand te vinden die we echt leuk vinden en die ook bij ons past. Dat we allemaal het uitgaansleven in moeten gaan om iemand te strikken is al vermoeiend genoeg. Van internetdaten weet je ook nooit precies wat je krijgt en iemand spontaan tegenkomen in de supermarkt gebeurd ook niet vaak. Kort samengevat: single zijn en daten zorgt voor het ene fiasco na het andere.

Ik had een goede week. Ik wist iedereen die vervelend deed op zijn plek te zetten. Ik had salarisverhoging gekregen op werk en ik kreeg leuk nieuws te horen wat betreft mijn muziek. Dus ik vond dat het tijd werd om mezelf los te laten op de echte wereld.

Ik besloot om op date te gaan met een middelmatige jongen met de intentie van 'wie weet hoort middelmatig wel bij mij'. Na het uitwisselen van onze eerste woorden kwam ik er al achter dat dat niet het geval is. Ik zei: 'Hey', hij zei: 'Hoi Pipeloi!' Ben ik beland in een 'Jan, Jans en De Kinderen' strip? Met de stem van Jennifer in mijn achterhoofd zeggend dat ik mannen niet zo snel moet afschrijven, besloot ik hem nog een kans te geven. Totdat hij vertelde dat hij het leuk vond om te gaan langlaufen. Ik wist niet waar ik moest kijken. Als ik hem recht aankeek had ik het gevoel dat hij de leegte kon zien die ik op dat moment voelde. Ik ben een intelligente jongeman, ik heb gestudeerd, ik ben aardig voor dieren en zorgzaam. Is dit HET? Is dit de type man die ik aantrek? Ik kapte de avond snel af. Hier had ik geen tijd voor. Ik kon in bed Grey's Anatomy gaan kijken in plaats mijn hersencellen te doden met gesprekken over langlaufen en zijn ochtend routine om overal tuinkers op te doen.

Weken later beledigde ik een gozer en daarna vroeg hij mij uit! Dat ik je bespot op een hele harde manier betekent niet dat ik interesse in je heb. Het betekend dat je zeker 500 meter van mij vandaan moet blijven. Ik draaide mij om naar mijn vrienden en vertelde ze dat ik niet meer op date ga totdat ik de wereld weer begrijp.

Ze zeggen dat het aan je houding ligt. En de mijne is veranderd. Ik ga niet meer in op avances van de middelmatige gozer. Ik heb geen interesse in nutteloze conversaties. Ik zeg nee wanneer ik iets niet wil. Ik word harder. Ik voel dat mijn houding is veranderd. En deze keer voor een langere tijd, misschien zelfs voor een hele week.

Frankee