De laatste blog van Merel!

Oke, ik zal het maar meteen toegeven: ik heb niet zo veel met sport. Als kind heb ik een tijdje geturnd, daarna een jaar of twee jazzdance geprobeerd, maar toen hield het echt op.

Tegenwoordig neem ik eens in de zoveel tijd het heldhaftige besluit om een rondje te gaan rennen, maar als ik dan 20 minuten later afgepeigerd en met kuiten als lood onder de douche sta weet ik weer waarom de vorige keer zo’n drie maanden geleden was – om het over een volgende niet te hebben.

Maar zelfs het – veel minder vermoeiende – sport kíjken is niet voor mij weggelegd. Goed, als Nederland in de finale van het WK staat wil ik me nog wel 90 minuten lang geinteresseerd opstellen, onder voorwaarde dat er WK-m&m’s, WK-tompoucen en ander markt-manipulerend voedsel vol oranje kleurstof binnen handbereik staat (wat me dan weer zo’n 7 extra rondjes rennen aan calorieen oplevert).

Dit alles is echter niks vergeleken met mijn onbegrip voor het sportevenement dat Nederland dezer dagen in zijn greep houdt. De Tour de France.

Ik kan het werkelijk niet opbrengen om langer dan een kwartier naar een hoop zwetende mannen te kijken die de meest onmogelijke bergen beklimmen en vervolgens met gevaar voor eigen leven weer omlaag sjeezen. Tel daar die twee commentatoren met hun monotone stemmen bij op en mijn concentratieprobleem is een feit.

Maar goed, kennelijk deelt niet iedereen die mening. Hier in de woonkamer bijvoorbeeld, zitten mijn vader en broertje van 2 tot 6 aan de tv gekluisterd. Van Hoogerland die een kruisje slaat tot Contador die in zijn neus peutert; alles wordt uitvoerig geanalyseerd en bekritiseerd.

En ze zijn niet de enigen: afgelopen zondag wist de NOS maarliefst 1.2 miljoen sportfanaten voor de buis te krijgen!
Zou het dan toch aan mij liggen? Of is het gewoon meer een jongensding, dat gefiets?

Wat denken jullie?

Liefs,

Merel

PS Dit was mijn laatste blog voor cosmogirl.nl. Ik heb het altijd met veel plezier gedaan, maar ik ben aangenomen bij de redactie van scholieren.com, waarvoor ik vanaf september ga schrijven. Hierdoor heb ik jammer genoeg geen tijd meer voor mijn CG! blogs. Maar ik zal CG! natuurlijk altijd blijven volgen!