Nina zit een tijdje als au pair in Paris, Paris, maar voor de feestdagen ging ze even terug naar haar familie thuis!

Na 4 maanden in Parijs vertoefd te hebben, stond mijn moeder bijna te schreeuwen dat ik thuis zou komen. Mijn mamaatje miste mij en ik haar. Geen betere gelegenheid dan de feestdagen natuurlijk!

Over de heenweg ga ik niet te ver uitweiden, omdat anders de hele blog gaat over de Belgen die hebben gestaakt. Vloeken, schelden, ga zo maar verder. G*%&$^domme, wat heb ik ze vervloekt! Maar uiteindelijk ben ik veilig in mijn oude vertrouwde Roermond aangekomen. Home sweet home!

Na 3 uur vertraging kwam ik dus aan op het station. Pannengaar, maar blij om thuis te zijn. Ik had niet gedacht dat ik er veel moeite mee zou hebben om weer in Roermond te zijn, maar eenmaal aangekomen merkte ik toch wel dat ik echt even moest acclimatiseren (ander woord voor gewennen ;-)).

Het eerste wat me opviel was de rust. Roermond is echt een dorp vergeleken bij Parijs. Je ziet daadwerkelijk de grond, in plaats van dat het zwart ziet van de mensen. Er is plaats. Brede straten, brede stoepen, lege pleinen en lage gebouwen.

Ik hoefde niet eens mijn hoofd in mijn nek te leggen om de lucht te zien! Voor mij nu echt ongelofelijk! Waar ik ook echt aan moest wennen, was dat iedereen mij verstond en ik iedereen verstond! Ik ben gewend om lekker in het Nederlands te kletsen en roddelen in Parijs. Maar toen ik dat hier deed, werd ik redelijk scheef aangekeken… 😉

Met wie ik wel lekker Nederlands kon tetteren, zijn mijn vriendinnetjes. Een van hen was jarig en ik was als verrassing eerder teruggekomen. De verrassing is geweldig gegaan en we hebben heerlijk bij gekletst bij een fijn diner. Daarna zijn we met zijn vieren lekker Roermonds gaan stappen. Wat dus inhoudt: 3 keer zo goedkoop als in Parijs… I like!

Ik heb vele grote ogen gekregen van mensen die niet wisten dat ik er was (ik was er dan ook eerder dan verwacht), hartstikke grappig! Gillen, knuffels, kussen, met iedereen even bij gekletst. “Hoe gaat het met je?!” “Ja goed he, met jou?” “Hetzelfde als altijd!”

Ja, Roermond is echt hetzelfde als altijd. Het is geen steek veranderd. Een vriendinnetje van mij zei: “Roermond is net GTST, je kan het een half jaar niet gezien hebben en als je dan weer kijkt weet je precies weer waar het over gaat…” En zo is het. Roermond lijkt stil te staan, terwijl Parijs constant leeft en beweegt.

Over een klein weekje stap ik weer in de trein richting Parijs (als de Belgen tenminste niet weer staken…) en dat vind ik heerlijk! Ik vind het geweldig om hier in Roermond mijn vrienden en familie te zien, maar wel met het idee in mijn achterhoofd dat ik weer terugga naar Parijs.

Want het enige wat er aan Roermond is veranderd, is dat het mijn plek niet meer is..

Liefs,

Nina