Van Alexander McQueen tot The New York Times

Kunstzinnig
Een bezoekje aan een museum is iets wat je in New York niet kunt missen. Of je nou van modern houdt of van eeuwenoud, New York heeft het. Er zit altijd wel iets leuks tussen. Wij gaan naar het Metropolitan Museum op aanraden van Brad, want hier is een tentoonstelling te zien met kledingstukken, schoenen en accessoires van de vorig jaar overleden modeontwerper Alexander McQueen.

Het is een erg indrukwekkende tentoonstelling, maar we willen meer zien. Met het kaartje voor dit museum kun je de hele dag naar binnen, dus na een ontbijtje gaan we terug om wat andere dingen te bekijken. Erg leuk. Er hangen namelijk ook veel Nederlandse kunstenaars zoals Rembrandt en Van Gogh. Best de moeite waard om eens te zien.

New York Times
De vorige avond zijn we nogal laat naar bed gegaan, dus tussen de middag doen we even een dutje. Om vijf uur staat er een afspraak bij The New York Times, dé krant van de New York. Wij mogen daar een kijkje nemen. Best wel bijzonder, want vaak gaat dat niet zo makkelijk.

Na nog even bij de Brooklyn Bridge gekeken te hebben gaan we richting de NYT, waar we een korte rondleiding krijgen. Het is leuk om te zien hoe een redactie er hier uit ziet. Iedereen zit in zogenaamde ‘cubicals’; een eigen ‘hokje’ om in te werken.

Bij de afdeling ‘fashion’ zien we de volle kledingrekken en lading schoenen die voor fotoshoots worden gebruikt. Hebben hebben hebben!!!

Alone in The City
De dag is aangebroken. Elze is weg. Het begint na een paar uur tot me door te dringen dat ik echt helemaal alleen ben. Alleen in New York. Er is hier niemand die ik even kan bellen of mee kan trekken naar de stad. Ik heb alleen mezelf.

Nu merk ik hoe moeilijk het is om in je eentje te moeten verzinnen wat je gaat doen of waar je gaat eten. Want in je eentje uit eten gaan, naar de bios, naar het park, een ijsje halen, bowlen.. hmmm dat is toch wel anders hoor. Ook mijn richtingsgevoel helpt niet. Normaal word ik gered door Elze en haar Marco Polo reisgids. Nu zijn Marco Polo en ik alleen en kaartlezen is ook niet mijn sterkste kant.

Aan de andere kant is het geweldig. Ik woon hier nu gewoon echt! Niemand die aan mij ziet dat ik hier niet vandaan kom. De eerste twee weken was ik een toerist, nu ben ik een inwoner. Althans, dat vind ik zelf. Ik kan doen wat ik wil en ik kan zijn wie ik wil.

Ik wil een New Yorker zijn, dus doe ik zoals de New Yorkers het doen. Ik ga naar de Starbucks, zit in Central Park, lunch in m’n eentje in Greenwich Village, winkel wat en ga daarna naar een hippe bar. Oké, die bar daar moet ik nog even over nadenken. Misschien is dat wel heel ‘awkward’ in je eentje. Naja, ik zie wel waar ik allemaal terecht kom.

Liefs,
Kim