Een supergeheim, übercool, verjaardagscadeau…

De laatste paar weken gaat het in onze vriendinnengroep opvallend vaak over een luciferdoos. ‘We moeten binnenkort wel even bij elkaar komen voor de luciferdoos’, merkt vriendin M. op. ‘Inderdaad, het liefst met alle lucifers!’

Iedereen kijkt erbij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Nou ja, behalve H. Zij is volgende week jarig, en weet dat ze dan beter wijselijk haar mond kan houden wanneer het gesprek ietwat vreemde voorwerpen betreft.

‘De Luciferdoos’ is namelijk ons meest recente supergeheime übercoole verjaardagscadeau in-the-making. En voor supergeheime übercoole verjaardagscadeau’s hebben we een schuilnaam nodig.

De Luciferdoos staat voor een sketch die we maken over het leven van vriendin H, waarin de lucifers de acteurs (wij dus) symboliseren. Eerder dit jaar hadden we ‘De Bloem’ voor een grote gekleurde taart (foto), en diezelfde term werd onlangs nog gebruikt voor mijn cadeau.

Persoonlijke cadeau’s doen het altijd beter dan een bioscoopbon/CD/reep chocola/cactus/ketting, etc. En dus is het de kunst om bij elke verjaardag een nóg leuker, origineler cadeau te verzinnen. Van een helemaal gecustomsized dekbed tot een eigen bordspel, een zelfgemaakte film (daar waren we heel trots op ;-), een tijdschrift, nu een toneelstuk.

En ik? Ik kreeg een kliko. Een groen, klein containertje van de Xenos. Ongeveer een meter hoog, op wieltjes. Tot de deksel toe gevuld. Met spullen. Typische ‘ons’-dingen. De meest nutteloze dingen ook, zoals een pak sinaasappelsap, een slappe basketbal en een glazen lijst met een snor erop getekend.

Maar het mooiste zat onderin. Ongeveer een halve meter van de bodem lagen tientallen brieven. Kaarten, enveloppen, foto’s, tekeningen, alles. Ze hadden iedereen opgetrommeld om te helpen, iedereen had er minstens één persoonlijke boodschap in gedaan. En dus kreeg ik een kliko vol herinneringen. Aan de mensen van wie ik hou. Een soort container van liefde.


Liefs,
Merel!

PS:Wat is jouw meest bijzondere cadeau ooit?