Merel had haar beste meivakantie ooit.

Ik heb in mijn leven al veel soorten meivakanties meegemaakt. Zestien verschillende, om precies te zijn. Ik ben wel eens jarig geweest in de vakantie, een weekje weg geweest, het ene jaar hadden we twee weken, dan weer één. Ik heb bevrijdingsfestivals bijgewoond, ben elk jaar braaf twee minuten stil geweest, en heb niet te vergeten natuurlijk ook uitbundig onze koningin geëerd.

Dit jaar was een meivakantie als geen andere. Met stip op nummer één de beste van mijn 16-jarige bestaan (oké, ik ben dinsdag jarig geweest en ik moet deze mijlpaal in mijn leven toch even benadrukken ;-). Geen lange uitslaapdagen, geen bevrijdingsfestivals en geen oranje toeters voor mij dit jaar. En al helemaal geen strandvakantie, nee, ik heb bedroevend weinig zonnestralen gevangen afgelopen week.

Over de vraag wat er toch in godsnaam zó leuk kan zijn dat het gebrek aan zon, feesten en festivals kan compenseren, kan ik kort zijn. Theater.

Nu is dit een weinigzeggend en algemeen woord dat oneindig veel betekenissen kan hebben, maar voor mij was ‘theater’ vorige week ongeveer dit: samen met 12 jongeren tussen de 15 en 26 een week opgesloten zitten in het prachtige Theater Young Ones in Zwolle (jep, zo’n 300 meter van één van de grootste bevrijdingsfestivals van Nederland…), om elke dag van 10 tot 10 keihard te trainen, huilen, lachen, drinken, boeren, slapen, spelen en uiteindelijk samen te werken naar een voorstelling. Ik kan het niet beter uitleggen dan dat. Het was puur geluk; het was theater.

Nou, tot zover mijn activiteiten de afgelopen week. Ik ben wel benieuwd naar die van jullie! Wie heeft er de hele week plat gelegen na het bier van koninginnedag? En is er toevallig iemand op het festival in Zwolle geweest die me kan vertellen wat ik allemaal gemist heb…? 😉

Liefs,
Merel