Nina: “Note to self: ik. moet. meer. slapen. ;-)”

Lucky Fonz III in de P60 in Amstelveen. Daar was ik gister heen. Daarom ben ik nu moe en staar ik voor me uit. Het is al de zoveelste keer dat ik het eerste uur niet naar school ben geweest. Stoute Nina zou je kunnen zeggen, maar Fonz & De Felle Kleuren was het waard gister.

Ik mag niet zoveel verklappen over de inhoud van de show aangezien ik voor een andere site nog een review over het concert moet schrijven, maar ik kan zeker zeggen dat je een keer naar Lucky en zijn show moet komen kijken.

Het kaartje was ook al niet zo duur en dat is wel fijn als je, net als mij, een studentje bent met weinig inkomen. Na de show kwam Lucky nog signeren en dat was helemaal leuk. Niet dat ik daar als een fan in de rij heb gestaan voor een krabbel, maar wel leuk dat hij dat doet voor zijn fans zeg maar.

Maar goed, ik zit hier nog steeds. Voor me uit te staren. Te kijken naar het Word document waarin ik dit schrijf. Jullie hebben dat toch ook allemaal wel eens gehad? Dat je te brak was om een beetje normaal te kunnen denken of lopen? Ik ben toch niet de enige?

Dat is trouwens ook iets voor mij om te doen als ik me brak voel: Van de hak op de tak gaan. Dan zit er geen structuur meer in mijn verhaal. Dat kan soms heel grappig zijn (denk aan: Slechte verhalen vertellen tegen je vrienden die uiteindelijk totaal geen chronologische volgorde meer hebben.), maar soms ook echt gigantisch klote (denk aan: Een verhaal op de Cosmogirl! site zetten die echt nergens over gaat, zoals deze dus.)

Nou, goed, laat ik mezelf maar weer eens herpakken en naar school gaan. Dan lijkt het tenminste een beetje alsof ik wakker ben. Even een briefje maken naar mezelf: Ik.moet.meer.slapen.

Ik sta trouwens met Lucky op de foto:

Nina