Hoogtepunten van Nina @ Lowlands!

Goedemorgen, het voelt alsof ik nu pas ben wakker geworden van een droom die nooit leek te stoppen. Lowlands. Wát een festival. Het begon voor mijn groepje en ik al op de Donderdag.

Zoals afgesproken kwamen Laura en ik vroeg ons bed uit om opgehaald te worden door Ron en Yoerick. Jordy en Billy zouden we later tegemoet rijden en zo gingen we met zijn allen naar LOWLANDS!

Eenmaal bijna bij Biddinghuizen aangekomen stond er een hele rij voor de camping omdat de camping zelf nog niet open was. Dat maakte echter echt niemand uit, iedereen had radio of muziek aan en stond gezellig met elkaar te kletsen. Het was echt zo een file in Amerika die je in films ziet.

Iedereen praten, gezellig muziek meeschreeuwen met onbekende. Nja, en dan om in de Lowlands sfeer te blijven: Plassen in de bosjes. Dat doen ze natuurlijk nooit in Amerikaanse films.

Omdat ik natuurlijk spionnen op het terrein heb lopen weet ik dan wel weer hoe het terrein er ondertussen dat wij in de file stonden eruit zag:

Schoon he? Ja, dat vond ik dus ook.

Voordat we überhaupt het terrein op konden bleek Ron zijn kaartje nog kwijt te wezen, gelukkig kon hij een spare one kopen van iemand anders, maar dat was het eerste zenuwen inzink moment. Toen kwam Billy opeens, zijn kaartje was ongeldig. Hij kwam er dus ook niet meer in. Gelukkig had Jordy het kaartje van Ron als e-ticket nog in zijn Hotmail staan dus had Billy Ron’s kaartje gebruikt. Heel gedoe, maar uiteindelijk lukte het ons allemaal om safe op de camping te komen.

Eenmaal op de camping kwam de tweede zenuweninzinking: Laura’s tent lekte en zag er een beetje knullig uit. Laten we zeggen hij was net hoog genoeg zodat Laura erin kon slapen. Weg tent dus en op naar de campingwinkel voor het eerste bezoek om zo een nieuwe (lees: driepersoons(!)) tent te kopen.

Na Donderdag enigszins vroeg mijn bed in te zijn gegaan ging het toch echt los op Vrijdag. Bete en Carmen hebben ondertussen ons kamp al gejoined en het wordt alleen maar leuker met de minuut. Nadat ik rond half 12 toch echt even naar het andere kamp – wij zaten op camping 4 en de anderen op camping 3 – wilde kwam ik opeens echt per toeval ineens Nina tegen. Een van de liefste meisjes die ik ken!

We spreken elkaar veelste weinig omdat ze in Heerhugowaard woont, maar vanaf dat moment hebben we eigenlijk bijna heel Lowlands met elkaar gezeten. We zijn onder andere naar Crystal Casles geweest, naar The Deaf en we hebben nog een verwoede poging gedaan om naar The Wombats te gaan, maar dat lukte door de lange rijen niet.


Ik en Nini! 😀

Wat waren mijn hoogtepunten van Lowlands?
– The Offspring; wat een geweldige afsluiter. Ik heb samen met de jongens van het kamp (+Anjelica <3) staan moshen op de muziek van The Offspring en meelopen gillen waar het maar kon. Geweldig.
– Paul Kalkbrenner; wat een held. Wat een geweldige dj.
– Willie Wartaal. Hij zei mijn persoonlijke blog te kennen, hoe fucking awesome is dat? Ik heb daarna mijn moeder jankend opgebeld met het nieuws.
– Het zien van de Nobody Beats The Drum-crew door toeval en wat een nog groter toeval was, is dat Sjam juist degene was die mijn tas vond na het optreden van Odd Future Wolf Gang Kill Them All. Ja, ik word altijd vrolijk van die gasten (:
– De Lowlands rave. Kenny Harder, Sjonnie Someluv en de rest, het was me een waar genoegen.
En dan als laatste: de Hema-party die de laatste avond plaats vond bij de campingwinkel. De Hema zal voor mij nooit meer hetzelfde wezen. ‘Waar is de hema? Hier is de Hema!’

Wat waren de minpunten van Lowlands?
DIE WAREN ER NIET!
Ik heb hier nog wat leuke –kuch- foto’s!

Ik met alleen Bert, want Ernie stond nog in de mosh bij Paul Kalkbrenner. :’)

En dat is dan eind 30.. Of tenminste zo ziet het eruit.

En als laatste dan nog deze:

Will & The People! Kijk die bassist (met die krullies) eens leuk zijn! 😀

That’s it, folks!
Voor volgend jaar zal ik iets meer mijn best doen, beloofd!

En dan nu eindelijk mijn bedje in (ik schrijf dit op een Woensdagnacht om 00:19)!

Greetings, Nina.