Nina vertelt over haar avonturen in de allereerste week als stagiaire bij CG!

Hoi Cosmomeiden!,

Daar zit ik dan. Op mijn stoel voor het veel te grote Mac-scherm, dat twee keer de afmeting van mijn hoofd is. Ik ben nu stagiaire Redactie en dat terwijl ik vorig jaar nog blogger was bij CG!: aangenaam, mijn naam is Nina.

Ja, jullie horen het goed: mijn startplaats was die van blogger, dus dit is voor mij alsof ik weer even helemaal terug ben bij het begin. Alleen blog ik deze keer over hoe het bevalt als stagaire bij CosmoGIRL!. Een werkplek waar ik na drie dagen al had besloten nooit meer weg te willen. Aangezien ik zelf altijd een beetje cynisch ben, wist ik ook nooit precies hoe serieus ik het ‘oh my god, het is hier zooooo gezellig’-zinnetje moest opvatten als ik een stagiaire blog las op de site. Maar die zin heeft echt een betekenis gekregen sinds ik hier zit. Alles is helemaal creezy en mijn collega’s zijn engeltjes. Het allerfijnst vind ik het gezamelijk lunchen in de pauze. Dat versterkt de sfeer binnen de groep echt enorm.

Maandag begon ik voor het eerst. Ik wist niet wat ik kon verwachten en aangezien ik de dag ervoor ook al iets super spannends had gedaan (mijn tweede lezing voor publiek!) was dit allemaal heel veel in één keer. Als een echte swagsister ging ik ‘s ochtends, twee uur te vroeg, vol goede moed de bus in voor mijn eerste werkdag bij CG!…

..en ik kwam te laat. Ik wist namelijk niet dat CG! in een ander pand zat dan waar ik mijn stagegesprek had gehad. Hierdoor kwam ik alsnog een halfuur te laat en was ik zes euro lichter. Super balen!

Maar toen ik eenmaal de redactie op liep zag ik gelijk het lieve gezichtje van medestagiaire Taviza (zij is stagiaire Mode & Beauty en heeft er na deze week vijf! maanden stage op zitten) en voelde ik me gelijk op mijn plek. Toen ik eenmaal mijn stagebegeleidster Tatjana en de hoofdredactrice Marieke leerde kennen was het helemaal oké.

Ik zal jullie de aankomende weken langer op de hoogte houden van mijn gebeurtenissen, maar het idee dat ik deze familie eind augustus alweer ga verlaten is nu al bijna niet meer te verkroppen.

Kusjes,

Nina.