Blogger Merel krijgt geen genoeg van de zon!

Raad eens waar ik nu zit? BUITEN! God, het is zó’n mooi weer! Ik kan er geen genoeg van krijgen; zelfs die #$% proefwerkweek speelt het niet klaar mijn humeur te verpesten. Ik neem mijn geschiedenisboek gewoon mee naar de achtertuin, zuig de vitaminen D in me op terwijl ik languit in het gras lig en lees over de barre winter in Rusland tijdens de Tweede Wereldoorlog (ironisch, hm).

Maar het is echt zo, álles lijkt met dit weer net een beetje leuker, vrolijker en zorgelozer. Of het nou gaat over geschiedenisproefwerken of wat dan ook; de eerste lentedagen brengen altijd een soort gevoel van euforie met zich mee.

Je merkt het aan iedereen, die bol energie daarboven dóet iets met mensen. Ze zeggen je spontaan gedag op straat (want wij Nederlanders zijn met de eerste waterige zonnestraaltjes meteen massaal op straat te vinden), lopen zodra het maar even kan met giga-zonnebrillen en ijsjes rond (stelletje optimisten), fluiten vrolijke deuntjes, stoppen voor zebrapaden, etc.

Het fietspad wordt meteen in beslag genomen door hordes oude omaatjes, de stukken die nog vrij zijn door rolschaatsende kinderen en skatende bijna-puber-jongens, en zelfs mijn broertje (die trouwens tot die laatste categorie behoort) waagt zich eens van de computer naar de big world outside.

En de klok natuurlijk! Ik verheug me nu al op dit weekend, wanneer we weliswaar een uur inleveren, maar wanneer ook die eerste lange lichte zondagavond plaasvindt die dat verlies dubbel en dwars goedmaakt.
Tel daarbij op het feit dat ik de eerste paaseitjes al gesignaleerd heb hier in huis (verstoppen heeft echt geen zin meer mam), er een lang huiswerk-vrij weekend voor de deur staat, en ik een nieuwe fab zomerjurk besteld heb op hm.com; en mijn dag is weer goed ;-).

Liefs,

Merel

Beeld: Stephen Lee