Frankee’s vriendinnen Yolanthe en Lauretta vinden dat het tijd wordt voor actie! To date or not to date?

Het is een maandag middag, we zitten met zijn drieën rond de tafel. Ieder van ons is bezig met werk op zijn/haar laptop en het is stil. Totdat Yolanthe mij de volgende vraag stelt. “Wanneer komt er bij jou weer eens wat actie?” Lauretta zit naast me en lacht mee.

In eerste instantie begrijp ik niet helemaal waar ze het over heeft. “Actie? Waar heb je het over?” Ze kan het niet over werk hebben, want ik werk me de pleuris. Ze kan het niet over sporten hebben, want ook dat doe ik drie keer per week. Oh, ze heeft het over de liefde.

Na een minuut valt het kwartje(of zeggen we nu het euro’tje?). “Het komt wanneer het komt,” zeg ik nonchalant. Lauretta springt op en neer en verteld enthousiast een verhaal over hoe een kennis van haar zijn huidige partner via internet heeft gevonden.

Daarna schreeuwt ze nog enthousiaster dat ze een datingprofiel voor mij wilt gaan creëren! Yolanthe stemt toe en pakt haar camera om meteen een foto maken voor mijn ‘toekomstige datingprofiel’. Ik schreeuw dat ik het niet wil en dat mijn haar niet zit, dus dat ik sowieso niet op de foto wil. Yolanthe legt haar camera neer en vervolgens gaan we alle drie weer verder met ons werk.

Het is niet zo dat ik iets heb tegen internet daten. Ik heb namelijk weleens een profiel gehad op een site, maar naast de paar aardige mensen die reageerden, waar ik me niet aangetrokken tot voelde, kreeg ik voornamelijk heel veel gekken op me af.

Lauretta en Yolanthe gaan vervolgens weer door op het onderwerp daten. “Laten we je op een blind date sturen!” hoor ik ze zeggen. “Blind date? Nee, ik wil weten met wie of wat ik ga afspreken.”

Stel je voor dat ze me opzadelen met een serie moordenaar of nog erger iemand die Crocs aan heeft! Je weet het namelijk maar nooit met mijn vriendinnen. Ze vonden al mijn vorige scharrels ook helemaal niks. En de types die ze aanwijzen op TV of in tijdschriften zijn ook niet echt altijd winnaars geweest in mijn ogen.

Anno 2012 is het natuurlijk alleen maar heel normaal om ‘liefde’ te vinden via het internet. Iemand een tweet sturen of ‘porren’ via Facebook is erg makkelijk. De drempel om iemand via het net aan te spreken is lager dan bijvoorbeeld op iemand af stappen op straat.

Daardoor heeft het ook minder impact op ons ego, als we via internet een blauwtje lopen. En er zijn genoeg leuke koppels om me heen die bewijzen dat het internet niks anders dan positief is geweest voor hun liefdesleven.

Toch weet ik van mezelf dat ik zoiets als een dating profiel net zo snel verwijder als dat ik mijn bed verschoon. Het voelt voor mij na een tijdje vies aan. Ik zeg nooit nooit. Wie weet dat ik in het nieuwe jaar weer mijn stoute schoenen aantrek en mezelf inschrijf voor zoiets, maar nu wil ik het niet.

“Maar we zouden het zo leuk vinden als je nou eens een keer iemand leuks ontmoet!” zeggen mijn vriendinnen. Ik kijk ze aan en sta op. “Ik zou dat zelf ook heel leuk vinden, maar nu heb ik al een date met twee mannen.” Vervolgens trek ik de vriezer open en pak een bak ijs. “Ben & Jerry’s, en die stellen me in ieder geval nooit teleur”.

XO Frankee

http://twitter.com/FrankEElicious