Iedereen heeft wel een verslaving.. Van popcorn tot schoenen. Frankee’s addiction? M&M’s!

Het is midden in de nacht. Ik doe voorzichtig mijn ogen open. Ik tast met mijn handen af naast mijn bed. Ik raak mijn kat Chilli aan. Ze rent weg. Ik tast verder. Bingo! Ik wist dat er nog een halve zak M&M’s naast mijn bed stond.

Het maakt mij niet uit hoe laat het is en dat ik vroeg moet opstaan. Het enige wat ik wil, het enige wat ik nu nodig heb, zijn M&M’s. Ik zal me bij deze even opnieuw voorstellen. Mijn naam is Frankee en ik ben een choc-aholic.

Iedereen om mij heen heeft wel zo zijn/haar eigen verslaving. Het kan variëren van een popcornverslaving tot een schoenenverslaving. Ik heb dus een enorme M&M’s-verslaving. Het is zelfs zo erg geworden dat ik dagelijks een hele zak M&M’s eet, niet zo’n klein zakje, maar gewoon een grote zak. Als ik dat niet doe krijg je te maken met een chagrijnige Frankee en geloof me dat wilt niemand.

Vrienden gaan ‘s nachts voor mij naar een avondwinkel om een zak voor me te halen als ik niks meer in huis heb. En dat doen ze maar al te graag, want ze willen mij niet humeurig meemaken. Ook weten vrienden mij heel snel te bellen als ze ergens zien dat M&M’s in de aanbieding zijn. Waarna ik vervolgens als een idioot mijn favoriete gekleurde vriendjes insla.

De liefde voor M&M’s kreeg een nieuwe betekenis toen ik langs een winkel liep en een M&M’s kostuum in de winkel zag hangen. Ik liep naar binnen, haalde het van het rek, niet wetend hoeveel het koste en heb hem afgerekend. Het was de beste 25 euro die ik ooit heb besteed.

Ik ben in het kostuum door gelopen naar een Coffee Company waar ik naast een paar vreemde blikken vooral veel gelach te horen kreeg. Of ze me nou uitlachten of niet, het maakte me niks uit. De man die naast me zijn koffie dronk keek me met grote ogen aan en zei vervolgens dat hij nog nooit een M&M koffie had zien drinken. Het kostuum heb ik drie keer aangehad en de enige dag dat het acceptabel was om het te dragen was op een Halloween feest.

Mijn verslaving is nu al een paar jaar bezig. Tot ik 3 weken geleden besloot om af te kicken. Tot nu toe is het me gelukt. Ik heb al drie weken geen chocola meer aangeraakt. De eerste week was zwaar. De verwachte chagrijnigheid was te verwachten, maar de hoofdpijn en slapeloosheid was onverwachts. Vrienden en collega’s die niet begrepen waar mijn energie was gebleven moest ik vertellen dat ik even een M&M’s break had ingelast.

Als ik door was gegaan met het eten van M&M’s had al mijn sporten ook niks meer had uitgemaakt. Van al dat chocola kom je ook alleen maar aan. Ik wil niet tijdens mijn zomervakantie door Greenpeace van het strand gehaald worden omdat ze denken dat ik een bolle babyzeehond ben. Dus tot die tijd heb ik even een chocola break.

Het is midden in de nacht. Ik tast met mijn handen wederom naast mijn bed. Ik pak het zakje. Ik open het en eet de inhoud op. Ik laat mijn ogen dicht, want ik wil niet zien dat ik wortels aan het eten ben. Ik zucht, ik mis mijn M&M’s. We zullen wel zien hoe lang ik dit ga volhouden.

Frankee

http://twitter.com/frankeelicious