Kim woont vijf weken in New York!

We zitten midden in Greenwich Village; een soort hip dorp op Manhattan. De huisjes hebben hier gietijzeren trappen en zijn begroeid met planten. Net als in de film. We komen hier eigenlijk om naar de Gay Pride te kijken, maar die is nergens te bekennen, dus ontbijten we wat en ploffen dan neer op een terrasje voor een drankje. En eerlijk is eerlijk, mijn ‘Pumkin Smash Martini’ is echt heel vies. Na drie slokken heb ik er genoeg van. Niet alles gaat zoals in de film.

To sleep or not to sleep
’s Middags zijn we uitgenodigd voor een lunch bij onze tweede ‘host’. Eenmaal aangekomen bij het bewuste pand slaat mijn hart over. Ik weet niet meer welk huisnummer het is en de naam waar ik naar zoek staat niet op de lijst met bewoners. Ik bel aan bij iemand, maar die kan ons ook niet echt verder helpen. Ook het telefoonnummer blijkt niet te kloppen. Doe ik iets fout of … ? Elze schiet te hulp en begint op verschillende nummers te drukken. Na bijna op alle nummers gedrukt te hebben, krijgen we eindelijk iemand te pakken die de eigenaar kent en ons het goede huisnummer geeft. Uiteindelijk kunnen we er wel om lachen, maar wat was ik opgelucht! Wat had ik anders gemoeten zonder slaapplek?!

Greenwich Village

Een bijzondere lunch
De lunch bij onze nieuwe ‘host’, die ik hier even Brad* noem, is meer dan bijzonder. Allereerst is het appartement van een bekende kunstenaar geweest, waardoor hij een hoop kunst in huis heeft. Daarnaast staat het appartement naast Ground Zero en heeft Brad de aanslagen van 9/11 meegemaakt. We mogen de foto’s zien die hij die dag heeft gemaakt. Hij heeft zelfs wat stof bewaard, dat nu in een potje in zijn huis staat. “Willen jullie er even aan ruiken?”. Bij de gedachte alleen al krijg ik kippenvel, maar ik wil het natuurlijk wel. De geur is zoals verwacht, een muffe brandlucht, maar toch niet zoals ik het eerder heb geroken. Ik ben benieuwd hoe het is om op deze plek te verblijven.


Lekker ontbijtje

Gay Pride
Na de lunch bij onze ‘host’ gaan we nog even de stad in. We zitten in de metro met de bedoeling pas in het midden van Manhattan weer uit te stappen, tot er een nogal luidruchtige dakloze man naast mij komt zitten. Op volume ‘straalvliegtuig’ maakt hij duidelijk dat hij een vriendin zoekt. Na twee haltes stappen we maar uit. We belanden opnieuw in Greenwich Village. Veel rustiger is het er niet, want we lopen nu wel midden in de Gay Pride. Ik ben echt wel wat gewend, maar zoiets had ik nog nooit gezien. Mannen met hakken aan en kettingen om, met snoep en glitters bestrooide borsten, blote blubberbuiken & last but not least blote billen, heel veel blote billen. We lopen er een half uur doorheen en besluiten dan toch maar weer een metro te pakken.


Ground Zero

Tot vrijdag!
Kim

* Omdat hij niet bij zijn naam genoemd wil worden en niet wil dat de locatie van het appartement bekend wordt heb ik de host Brad genoemd en noem ik de naam van de betreffende kunstenaar niet.

Lees hierde eerste blog van Kim!