Blogster Bente en de horror van hakken.

Ik ben een klein meisje, zeg maar gerust een behoorlijk klein meisje. Het is dan ook niet gek dat hakken mijn tweede grote liefde zijn (eigenlijk mijn eerste, maar ik weet dat mijn vriend dit leest). Die dingen horen simpelweg bij mij. Ik trippel heel de wereld met ze over. Naar school, op feestjes, tijdens het uitgaan, maar ook tijdens dat kleine bezoekje aan de supermarkt. Jammer genoeg loopt het letterlijk en figuurlijk niet altijd zoals ik wil, of zoals zij het willen. Laten we maar zeggen dat ik een haat-liefde verhouding met ze heb. Want al ziet het er sexy en vrouwelijk uit, het gaat niet altijd van een leien dakje.

Heb je wel eens filmpjes gezien van modellen die tien keer achter elkaar hun enkels verzwikken over een afstand van één meter? Daar ben ik ook een pro in. Waar ik een nog grotere pro in ben, is het achteraf doen alsof er niets aan de hand is. Om vervolgens heel trots weer verder te lopen, en hem nog een keer te verzwikken, oeps…

Hoge hakken mogen dan moeilijk lopen zijn, maar blokhakken zijn ook niet je van het. En helaas, kan ik dat uit ervaring beamen. Super trots was ik op mezelf, toen ik mijn eerste dag op hakken had overleefd. Steile trappen, gevaarlijke opstapjes, spekgladde vloeren, allemaal had ik ze met het grootste gemak gepasseerd. Maar al snel kwam ik erachter dat ik te vroeg had gejuicht. Het ijzeren rooster had het op me gemunt, en toen ik er zo galant mogelijk overheen wilde lopen, bleef ik vast zitten in dat verschrikkelijk stomme ding. Alsof dat nog niet erg genoeg was, ging vlak daarna de schoolbel, waarna ik een hele stoet mensen op me af zag komen. Zij moesten er allemaal door, en ik en mijn stomme hak versperde die weg…

En eigenlijk, als je er over nadenkt, is het gewoon stom dat wij vrouwen die dingen überhaupt dragen. Het loopt ongemakkelijk, het doet zeer, ze zijn duur, en je kunt zo’n 20 keer per dag verongelukken. Of 30 keer, in mijn geval. Maar zoals ik al zei, op een of andere manier kan ik niet zonder. Ik voel me vrouwelijker, trotser en het belangrijkste: groter. Daar heb ik best wat valpartijen en gênante momenten voor over.