De Donorweek 2014

Vanaf vandaag tot en met volgende week zondag, staat Nederland weer in het teken van De Donorweek. Tijdens deze week wordt op allerlei manieren aandacht gevraagd voor orgaandonatie, en voor het Donorregister. 70% van de Nederlanders geeft aan wel donor te willen zijn, maar nog lang niet iedereen heeft zijn keuze, Ja of Nee, geregistreerd. Nu is het moment om dit te doen. 

Florinda Siep (20) weet als geen ander hoe belangrijk dat is. Zij heeft haar leven weer terug dankzij een donornier. Aan CG! vertelt ze haar verhaal.

'Toen ik nog in mijn moeders buik zat, zagen ze al dat ik verkeerd lag. Hierdoor moest ik gedraaid worden, en toen kwam mijn navelstreng om mijn nek te zitten. Deze moest meteen doorgeknipt worden, waardoor ik heel veel bloed verloor. Mijn nieren kwamen te lang zonder te zitten, waardoor de cellen afstierven.'

Daarna was het erop of eronder voor Florinda. 'Ze wisten niet eens of ik wel één jaar oud zou worden.' Maar gelukkig herstelden de cellen zich weer, en kwam ze er weer bovenop. Toch moest ze op haar elfde beginnen met dialyse en had ze een donornier nodig. 'Mijn moeder bood aan om haar nier af te staan aan mij, dus het onderzoek kon meteen beginnen. Ze was een match, en zes maanden later lagen we allebei op de operatietafel.' Een heftige operatie, maar Florinda was zo jong dat ze dit allemaal niet besefte. 'Je bent dan eigenlijk alleen maar bezig met de vraag wanneer je weer kunt spelen.’ 

Ze kon haar leven snel weer oppakken, maar niet voor lang. Na drie jaar bleek Florinda de nier acuut af te stoten, en had ze opnieuw een donornier nodig. 'Dit was een grote klap voor ons allemaal. Ik werd met spoed op de wachtlijst gezet, maar de gemiddelde wachttijd is vijf jaar. Ik kreeg Prednison om de afstoting tegen te gaan, maar dit sloeg niet aan. Toen moest ik weer aan de dialyse. Ik was doodziek.' Na zeven maanden kreeg Florinda een telefoontje van het ziekenhuis. 'Ik werd middenin de nacht mijn bed uitgebeld: Ze hadden een nier voor me. We waren echt verontwaardigd: Hoe dan?, dachten we. Maar kinderen krijgen voorrang, en ik was echt aan de beurt.'

De donornier leverde haar niet alleen maar blijdschap op. 'De nier die ik kreeg was van iemand die overleden was. Het is heel dubbel. Jij bent dolblij dat je je leven weer kunt oppakken, maar iemand anders heeft verdriet omdat hun dierbare is overleden.'

Het herstel ging erg langzaam, omdat haar conditie voor de operatie zo slecht was geworden. Maar het is nu 4,5 jaar geleden dat Florinda haar tweede donornier kreeg, en het gaat nu weer helemaal goed. Ze volgt een opleiding tot verpleegkundige, en hoopt aan de slag te kunnen bij de ambulancedienst of de Spoedeisende Hulp. Verder heeft ze nog geen wilde plannen. 'Ik leef van dag tot dag, en ik doe van alles. Behalve stilzitten dan. Ik kook graag, en ik badminton in het team van de Stichting Sport en Transplantie, speciaal voor mensen die een orgaandonortransplantatie hebben ondergaan. Ik doe ook mee met de DonorRun, om nog eens te benadrukken hoe belangrijk donoren zijn, maar natuurlijk ook voor mijn vrienden die nog op de wachtlijst staan. En voor mijn donor, want dat is de reden dat ik hieraan mee kan doen.'

Wil jij je ook inzetten voor de Donorstichting? Neem dan een kijkje op de site van de Nederlandse Transplantatie Stichting, om erachter te komen wat je allemaal kunt doen. Heb jij je keuze, Ja of Nee, al gemaakt, maar nog niet geregistreerd? Check dan JaofNee.

 

Interview: Ivana Batstra